kamalzade P, esmaeilpour K, hashemi T. Comparing The Effectiveness Of Dialectical Behavior Therapy And Acceptance And Commitment Therapy On Distress Tolerance In Adolescent Boys With Internet Addiction. RBS 2025; 23 (3) :545-558
URL:
http://rbs.mui.ac.ir/article-1-2001-fa.html
کمال زاده پیران، اسماعیل پور خلیل، هاشمی تورج. مقایسه اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک و درمان پذیرش و تعهد بر تحمل پریشانی نوجوانان پسر مبتلا به اعتیاد به اینترنت. تحقیقات علوم رفتاری. 1404; 23 (3) :545-558
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-2001-fa.html
1- گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، پردیس ارس، تبریز ایرانhrhd
2- گروه علمی روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ، dr.khalil.esmaeilpour@gmail.com
3- گروه علمی روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
چکیده: (24 مشاهده)
زمینه و هدف: این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک و درمان پذیرش و تعهد بر تحمل پریشانی نوجوانان پسر مبتلا به اعتیاد به اینترنت انجام شد.
مواد و روشها: روش پژوهش حاضر کمی و از نوع مطالعات آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری این مطالعه شامل نوجوانان 14-18 ساله مبتلا به اعتیاد به اینترنت شهر کرج بود. حجم نمونه در این مطالعه 45 نفر بوده است که به صورت نمونه گیری هدف مند پس از تکمیل پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش رفتار درمانی دیالکتیک و درمان پذیرش و تعهد و یک گروه گواه جایگزین گردیدند، برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) استفاده گردید. در ادامه برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کواریانس استفاده گردید.
یافتهها: نتایج نشاندهنده بهبود قابلتوجهی در تحمل پریشانی برای هر دو رویکرد درمانی بود. گروه رفتاردرمانی دیالکتیک میانگین افزایش 27/10 در تحمل پریشانی (001/0>p) را تجربه کرد، در حالی که گروه درمان پذیرش و تعهد میانگین افزایش 47/6 (001/0>p) را نشان دادند. علاوه بر این، رفتار درمانی دیالکتیک بهبود قابل توجهی در تحمل پریشانی در مقایسه با درمان پذیرش و تعهد با میانگین اختلاف 80/3 نشان داده است (05/0>p).
نتیجهگیری: هر دو درمان رفتاردرمانی دیالکتیک و درمان پذیرش و تعهد در بهبود تحمل پریشانی در نوجوانان پسر مبتلا به اعتیاد به اینترنت مؤثر بودند و رفتاردرمانی دیالکتیک مؤثرتر از درمان پذیرش و تعهد بود. با توجه به یافته های پژوهش رفتاردرمانی دیالکتیک ممکن است یک رویکرد درمانی مناسب تر برای نوجوانانی باشد که با اعتیاد به اینترنت و تحمل پریشانی کم دست و پنجه نرم می کنند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/6/25 | پذیرش: 1404/10/12 | انتشار: 1404/9/10