دوره 23، شماره 3 - ( 9-1404 )
جلد 23 شماره 3 صفحات 506-486 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Almasi kopaee M, Khaleghipour S. The Mediating Role of Self-Compassion and Mentalization in the Relationship between Idealistic Expectations and Emotional Deficiency with Narcissism in Men. RBS 2025; 23 (3) :486-506
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-1938-fa.html
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-1938-fa.html
الماسی کوپایی مرضیه، خالقی پور شهناز. نقش میانجی شفقت به خود و ذهنی سازی در رابطه با انتظارات ایده آل گرا و نارسایی هیجانی با خودشیفتگی در مردان. تحقیقات علوم رفتاری. 1404; 23 (3) :486-506
1- دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد نائین، دانشگاه آزاد اسلامی، نائین، ایران.
2- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد نائین، دانشگاه آزاد اسلامی، نائین، ایران. ،sh.khaleghipour@iau.ac.ir
2- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد نائین، دانشگاه آزاد اسلامی، نائین، ایران. ،
چکیده: (26 مشاهده)
زمینه و هدف: خودشیفتگی از درهمتنیدگی فرایندهای شناختی و هیجانی سرچشمه میگیرد و میتواند الگوهای ناسازگار در خودادراکی و روابط بینفردی را شکل دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش میانجی شفقت به خود و ذهنیسازی در رابطه میان انتظارات ایدهآلگرا و نارسایی هیجانی با خودشیفتگی در مردان بزرگسال پرداخته است.
مواد و روشها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده و از تحلیل معادلات ساختاری استفاده گردیده است. جامعه آماری شامل کلیه مردان بزرگسال شهر اصفهان بوده که ۳۰۰ نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده شامل مقیاس نارسایی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، 1994)، پرسشنامه کمالگرایی (هویت و فلت، 1991)، مقیاس شفقت به خود (ریس و همکاران،2011 )، پرسشنامه ذهنیسازی (فوناگی و همکاران، 1997) و پرسشنامه شخصیت خودشیفته (آمز و همکاران، 2006) بود.
یافتهها: یافتهها نشان دادند که انتظارات ایدهآلگرایانه و نارسایی هیجانی تأثیر مستقیم، و معناداری بر گرایشهای خودشیفتگی دارند؛ در مقابل، شفقت به خود و ذهنیسازی با اثر منفی و معنادار بهعنوان میانجیهای قدرتمند عمل کرده و مسیرهای غیرمستقیم را بهطور روشن تبیین نمودند و مدل در سطح مطلوب بوده و تمامی روابط مورد تأیید قرار گرفت.
نتیجهگیری: ارتقای ظرفیت ذهنیسازی و پرورش شفقت به خود میتواند آسیبپذیری ناشی از نارسایی هیجانی و گرایشهای ایدهآلگرایانه را کاهش داده و در تعدیل خودشیفتگی نقش مؤثری ایفا کند. این نتایج میتوانند مبنای طراحی مداخلات رواندرمانی هدفمند برای مردانی باشند که با دشواری در تنظیم هیجان و ویژگیهای خودشیفتگی مواجهاند.
مواد و روشها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده و از تحلیل معادلات ساختاری استفاده گردیده است. جامعه آماری شامل کلیه مردان بزرگسال شهر اصفهان بوده که ۳۰۰ نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده شامل مقیاس نارسایی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، 1994)، پرسشنامه کمالگرایی (هویت و فلت، 1991)، مقیاس شفقت به خود (ریس و همکاران،2011 )، پرسشنامه ذهنیسازی (فوناگی و همکاران، 1997) و پرسشنامه شخصیت خودشیفته (آمز و همکاران، 2006) بود.
یافتهها: یافتهها نشان دادند که انتظارات ایدهآلگرایانه و نارسایی هیجانی تأثیر مستقیم، و معناداری بر گرایشهای خودشیفتگی دارند؛ در مقابل، شفقت به خود و ذهنیسازی با اثر منفی و معنادار بهعنوان میانجیهای قدرتمند عمل کرده و مسیرهای غیرمستقیم را بهطور روشن تبیین نمودند و مدل در سطح مطلوب بوده و تمامی روابط مورد تأیید قرار گرفت.
نتیجهگیری: ارتقای ظرفیت ذهنیسازی و پرورش شفقت به خود میتواند آسیبپذیری ناشی از نارسایی هیجانی و گرایشهای ایدهآلگرایانه را کاهش داده و در تعدیل خودشیفتگی نقش مؤثری ایفا کند. این نتایج میتوانند مبنای طراحی مداخلات رواندرمانی هدفمند برای مردانی باشند که با دشواری در تنظیم هیجان و ویژگیهای خودشیفتگی مواجهاند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |