دوره 24، شماره 1 - ( 6-1405 )
جلد 24 شماره 1 صفحات 75-62 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Kianmehr M, Atashpoor S, Aghaei A. Comparing the effectiveness of emotion-focused therapy, dialectical behavior therapy, and healthy person theory-based therapy on vaginismus symptoms and perceived pain intensity in women with vaginismus. RBS 2026; 24 (1) :62-75
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-2083-fa.html
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-2083-fa.html
کیانمهر منیره، آتش پور حمید، آقایی اصغر. مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار، رفتاردرمانی دیالکتیک و درمان مبتنی بر نظریه انسان سالم بر نشانگان واژینیسم و شدت درد ادراک شده در زنان مبتلا به واژینیسم. تحقیقات علوم رفتاری. 1405; 24 (1) :62-75
منیره کیانمهر1 
، حمید آتش پور*2 
، اصغر آقایی3
، حمید آتش پور*2 ، اصغر آقایی3
1- دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. ،hamid.atashpour@iau.ac.ir
3- استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. ،
3- استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
چکیده: (16 مشاهده)
زمینه و هدف: واژینیسموس یکی از اختلالات بنیادین در حوزه سلامت جنسی زنان است که طی سال‌های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و درمانگران حوزه‌های روانشناسی، مشاوره و سلامت جنسی را به خود جلب کرده است. این پدیده ماهیتی چندبعدی دارد و عوامل روان‌شناختی، هیجانی، شناختی، بین‌فردی و فرهنگی در شکل‌گیری و تداوم آن نقشی اساسی ایفا می‌کنند؛ از این رو، بررسی اثربخشی روش‌های درمانی متناسب با این اختلال حائز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی درمان هیجان‌مدار، رفتاردرمانی دیالکتیک و درمان مبتنی بر نظریهی انسان سالم بر نشانگان و شدت درد ادراک‌شده در زنان مبتلا به واژینیسموس انجام شد.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش کمّی، از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون‌ـ‌پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری را زنان مبتلا به واژینیسموس تشکیل دادند که از میان آن‌ها، نمونه‌ای به حجم ۶۰ نفر به روش هدفمند و با توجه به ملاک‌های ورود انتخاب شدند. مشارکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در ۳ گروه آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) و ۱ گروه کنترل (۱۵ نفر) گمارش شدند. گروه‌های آزمایش، مداخلاتِ درمان هیجان‌مدار، رفتاردرمانی دیالکتیک و بستهی درمانی انسان سالم را دریافت نمودند و گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل چک‌لیست نشانگان واژینیسموس (۱۳۹۴) و پرسشنامهی شدت درد ادراک‌شدهی مگ‌گیل (۱۹۹۷) بود. داده‌های حاصل از طریق مدل‌های خطی آمیخته LMM) )مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که در جهت بهبود نشانگان واژینیسموس، رفتاردرمانی دیالکتیک و درمان هیجان‌مدار بیشترین اثربخشی را در مرحلهی پس‌آزمون داشته و این اثر را تا مرحلهی پیگیری حفظ کرده‌اند. همچنین، درمان مبتنی بر نظریهی انسان سالم و رفتاردرمانی دیالکتیک، بالاترین میزان اثربخشی را در کاهش شدت درد ادراک‌شده در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نشان دادند.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که بهره‌گیری از اصول و تکنیک‌های رفتاردرمانی دیالکتیک، درمان هیجان مدار و درمان مبتنی بر نظریه انسان سالم (به‌عنوان یک رویکرد جامع و بومی‌محور) می‌تواند به‌عنوان مداخلاتی متمایز و مؤثر جهت بهبود نشانگان واژینیسموس و کاهش شدت درد ادراک‌شده در زنان مبتلا به این اختلال مورد استفاده قرار گیرد
مواد و روش‌ها: روش پژوهش کمّی، از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون‌ـ‌پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری را زنان مبتلا به واژینیسموس تشکیل دادند که از میان آن‌ها، نمونه‌ای به حجم ۶۰ نفر به روش هدفمند و با توجه به ملاک‌های ورود انتخاب شدند. مشارکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در ۳ گروه آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) و ۱ گروه کنترل (۱۵ نفر) گمارش شدند. گروه‌های آزمایش، مداخلاتِ درمان هیجان‌مدار، رفتاردرمانی دیالکتیک و بستهی درمانی انسان سالم را دریافت نمودند و گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل چک‌لیست نشانگان واژینیسموس (۱۳۹۴) و پرسشنامهی شدت درد ادراک‌شدهی مگ‌گیل (۱۹۹۷) بود. داده‌های حاصل از طریق مدل‌های خطی آمیخته LMM) )مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که در جهت بهبود نشانگان واژینیسموس، رفتاردرمانی دیالکتیک و درمان هیجان‌مدار بیشترین اثربخشی را در مرحلهی پس‌آزمون داشته و این اثر را تا مرحلهی پیگیری حفظ کرده‌اند. همچنین، درمان مبتنی بر نظریهی انسان سالم و رفتاردرمانی دیالکتیک، بالاترین میزان اثربخشی را در کاهش شدت درد ادراک‌شده در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نشان دادند.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که بهره‌گیری از اصول و تکنیک‌های رفتاردرمانی دیالکتیک، درمان هیجان مدار و درمان مبتنی بر نظریه انسان سالم (به‌عنوان یک رویکرد جامع و بومی‌محور) می‌تواند به‌عنوان مداخلاتی متمایز و مؤثر جهت بهبود نشانگان واژینیسموس و کاهش شدت درد ادراک‌شده در زنان مبتلا به این اختلال مورد استفاده قرار گیرد
واژه‌های کلیدی: واژینیسیموس، شدت درد ادراک شده، درمان هیجان مدار، رفتاردرمانی دیالکتیک، درمان مبتنی بر نظریه انسان سالم
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |