دوره 23، شماره 4 - ( 12-1404 )
جلد 23 شماره 4 صفحات 10-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
DehghanReza E, Adelifard F, NafarDastgerdi B, Talebianfar S, Masrour F. The Effectiveness of Imagery Rescripting of Memories on Grief Intensity, Intrusive Mental Images, and Grief-Related Avoidance in Individuals with Complicated Grief Disorder. RBS 2026; 23 (4) :1-10
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-2069-fa.html
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-2069-fa.html
دهقان الهام رضا، عادلیفرد فروغ، نفردستگردی بهناز، طالبیان فر شیرین، مسرور فاطمه. اثربخشی بازسازی تصویری خاطرات بر شدت سوگ، تصاویر ذهنی مزاحم و اجتناب مرتبط با سوگ در افراد دارای اختلال سوگ ناتمام. تحقیقات علوم رفتاری. 1404; 23 (4) :1-10
الهام رضا دهقان1 
، فروغ عادلیفرد*2 ، بهناز نفردستگردی3 ، شیرین طالبیان فر3 ، فاطمه مسرور4
، فروغ عادلیفرد*2 ، بهناز نفردستگردی3 ، شیرین طالبیان فر3 ، فاطمه مسرور4
1- گروه روانشناسی بالینی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
2- گروه روانشناسی بالینی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
3- دانشگاه آزاد اسلامی
4- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2- گروه روانشناسی بالینی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
3- دانشگاه آزاد اسلامی
4- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
چکیده: (56 مشاهده)
زمینه و هدف: اختلال سوگ ناتمام یکی از تشخیصهای جدید در DSM-5-TR و ICD-11 است که با نشانههایی چون اشتیاق شدید به فرد متوفی، تصاویر ذهنی مزاحم و اجتناب از محرکهای مرتبط با فقدان مشخص میشود. این اختلال کیفیت زندگی را کاهش داده و با افسردگی، PTSD و مشکلات جسمانی مرتبط با استرس همبستگی دارد. با توجه به محدودیت پاسخدهی به درمانهای موجود، نیاز به رویکردهای نوین و فرهنگیسازگار احساس میشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازسازی تصویری خاطرات در کاهش شدت سوگ، کاهش تصاویر ذهنی مزاحم و کاهش اجتناب مرتبط با سوگ در افراد مبتلا به اختلال سوگ ناتمام انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه بهصورت شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون، گروه کنترل و پیگیری اجرا شد. پس از غربالگری و مصاحبه بالینی (SCID-5)، 64 نفر واجد شرایط از مناطق 3 و 17 شهر تهران بهطور تصادفی در دو گروه مداخله (بازسازی تصویری خاطرات) و کنترل (لیست انتظار) تخصیص یافتند. مداخله طی هشت جلسه اجرا شد و ارزیابیها در مراحل پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری یکماهه و سهماهه با استفاده از مقیاس شدت سوگ ICG، زیرمقیاس تصاویر مزاحم از مقیاس IES و مقیاس اجتناب از سوگ DAAPG انجام شد. دادهها با مدل خطی مختلط و آزمونهای تعقیبی بونفرونی تحلیل گردید.
یافتهها: نتایج نشان داد بازسازی تصویری خاطرات بهطور معناداری موجب کاهش شدت سوگ، کاهش تصاویر ذهنی مزاحم و کاهش اجتناب رفتاری و شناختی شد. این اثرات در پیگیریهای یکماهه و سهماهه نیز پایدار باقی ماند و اندازه اثرها بیانگر اهمیت بالینی تغییرات بودند.
نتیجهگیری: بازسازی تصویری خاطرات میتواند بهعنوان یک رویکرد نوین و مؤثر در درمان اختلال سوگ ناتمام به کار رود. این روش با کاهش بار هیجانی خاطرات و افزایش احساس کنترل فرد، کیفیت زندگی داغداران را بهبود میبخشد و بهویژه در بافتهای فرهنگی غیرغربی میتواند به افزایش پذیرش و کاهش ریزش درمانی کمک کند.
مواد و روشها: این مطالعه بهصورت شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون، گروه کنترل و پیگیری اجرا شد. پس از غربالگری و مصاحبه بالینی (SCID-5)، 64 نفر واجد شرایط از مناطق 3 و 17 شهر تهران بهطور تصادفی در دو گروه مداخله (بازسازی تصویری خاطرات) و کنترل (لیست انتظار) تخصیص یافتند. مداخله طی هشت جلسه اجرا شد و ارزیابیها در مراحل پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری یکماهه و سهماهه با استفاده از مقیاس شدت سوگ ICG، زیرمقیاس تصاویر مزاحم از مقیاس IES و مقیاس اجتناب از سوگ DAAPG انجام شد. دادهها با مدل خطی مختلط و آزمونهای تعقیبی بونفرونی تحلیل گردید.
یافتهها: نتایج نشان داد بازسازی تصویری خاطرات بهطور معناداری موجب کاهش شدت سوگ، کاهش تصاویر ذهنی مزاحم و کاهش اجتناب رفتاری و شناختی شد. این اثرات در پیگیریهای یکماهه و سهماهه نیز پایدار باقی ماند و اندازه اثرها بیانگر اهمیت بالینی تغییرات بودند.
نتیجهگیری: بازسازی تصویری خاطرات میتواند بهعنوان یک رویکرد نوین و مؤثر در درمان اختلال سوگ ناتمام به کار رود. این روش با کاهش بار هیجانی خاطرات و افزایش احساس کنترل فرد، کیفیت زندگی داغداران را بهبود میبخشد و بهویژه در بافتهای فرهنگی غیرغربی میتواند به افزایش پذیرش و کاهش ریزش درمانی کمک کند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |