Rezaei M, Nikya H, Talebi G, Bagherian Sararodi P. The Effectiveness Of Group Psychotherapy With A Dynamic-Interpersonal Approach On Perfectionism And Guilt Feeling In Individuals With Obsessive-Compulsive Disorder (OCD). RBS 2025; 23 (3) :507-517
URL:
http://rbs.mui.ac.ir/article-1-1852-fa.html
رضایی محمد، نیکیار حمیدرضا، طالبی غلامرضا، باقریان سرارودی پگاه. اثربخشی رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی-ارتباطی بر کمالگرایی و احساس گناه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری. تحقیقات علوم رفتاری. 1404; 23 (3) :507-517
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-1852-fa.html
1- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2- دانشیار، گروه پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. ، hamidreza.nikyar@iau.ac.ir
3- استادیار روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی سلامت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
4- اینترن پزشکی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده: (16 مشاهده)
زمینه و هدف: اختلال وسواسی-جبری یکی از شایعترین اختلالات روانپزشکی است که دو مشخصه اصلی افکار مزاحم و رفتارهای تکراری را در خود دارد و یکی از انواع گوناگون اختلالهای اضطرابی شدید و ناتوانکننده است که عواقب روانشناختی منفی و شدیدی را برای افراد مبتلا ایجاد میکند که لازم به توجه است. بنابراین این پژوهش با هدف اثربخشی رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی-ارتباطی بر کمالگرایی، احساس گناه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری انجام شد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. بدین منظور از جامعه آماری تمامی افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری شهر اصفهان در سه ماهه اول سال 1402 که به مرکز روان درمانی دیدار شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری (گروه آزمایش و کنترل) گماشته شدند. سپس در پیش آزمون پرسشنامههای چندبعدی کمالگرایی و احساس گناه داده شد و پس از تکمیل؛ برای گروه آزمایش، رواندرمانی گروهی با رویکرد پویایی-ارتباطی در 16 جلسه (4 مرحله) 90 دقیقهای به صورت دو جلسه در هفته اجرا شد. ولی گروه کنترل هیچ درمانی اعمال نشد. بعد از اتمام جلسات درمانی، برای هر دو گروه در جلسهی آخر، پسآزمون اجرا و دو ماه بعد از اتمام آموزش آزمون پیگیری از دو گروه به عمل آمد. دادههای پژوهش از طریق روش تحلیل واریانس با اندازههای تکراری با استفاده از نرم افزار SPSS-26 استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان دادند که روان درمانی گروهی با رویکرد پویایی-ارتباطی بر کماگرایی و احساس گناه و در سطح کمتر از 05/0 موثر بوده است.
نتیجهگیری: با توجه نتایج میتوان گفت که میتوان روان درمانی گروهی پویایی-ارتباطی را به عنوان یک درمان جامع و یکپارچه بر ویژگیهای روانشناختی افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری در مراکز مشاوره و روان درمانی استفاده کرد.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1403/8/12 | پذیرش: 1404/9/9 | انتشار: 1404/9/10