fa اثربخشی طرح‌واره درمانی هیجانی بر کاهش طرح‌واره‌های هیجانی منفی، ناگویی هیجانی و علایم بیماران دارای نشانه‌های بدنی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف: نشانه‌های بدنی سهم قابل توجهی از مراجعه‌کنندگان به مراکز درمانی را به خود اختصاص می‌دهد. از آنجاکه مشاهدات بالینی این نشانه‌ها را با هیجان‌ها در ارتباط دانسته‌اند، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر کاهش طرحواره‌های هیجانی منفی، ناگویی هیجانی و علایم بیماران دارای نشانه‌های بدنی انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع پژوهش‌های نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش حاضر کلیه بیماران زن با نشانه‌های بدنی استان اصفهان بود و نمونه شامل30 نفر مراجع ازمراکز مشاوه استان اصفهان و خمینی‌شهر با نشانه‌های بدنی بودند که به شیوه نمونه‌گیری قضاوتی با تشخیص روان‌پزشک و روان شناس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت مداخله 12 جلسه‌ای رویکرد طرحواره‌درمانی هیجانی قرار گرفتند. مقیاس طرحواره‌های هیجانی لیهی (Leahy Emotional Schemas Scale یا LESS)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (Toronto Alexithymia Scale یا TAS-20) و پرسشنامه نشانه‌های بدنی سنجش ملاک B (Somatic Symptom Disorder-B Criteria Scale یا SSD-12) در مورد شرکت‌کنندگان اجرا گردید. داده‌های به‌دست آمده با استفاده از شاخص‌های آمار توصیفی و آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره در نرم‌افزار SPSS نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: پس از اجرای طرحواره‌درمانی هیجانی، تفاوت معناداری در طرحواره‌های هیجانی منفی (008/0= p ) ، ناگویی هیجانی (001/0> p ) و نشانه‌های بدنی (001/0> p ) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل مشاهده گردید و میانگین نمرات گروه آزمایش در این متغیرها به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد مدل طرحواره‌درمانی هیجانی بر اساس وجود رابطه طرحواره‌های هیجانی منفی و ناگویی هیجانی با نشانه‌های بدنی، با اصلاح فرآیندهای زیربنایی هیجان و بهبود راهبردهای ناسازگارانه افراد در مقابل هیجانات باعث کاهش طرحواره‌های هیجانی منفی و ناگویی هیجانی و نشانه‌های بدنی می‌شود. Aim and Background: Somatic symptoms make a significant part of admittances to health centers. Since clinical observations have linked these symptoms with emotions, the present study was conducted to investigate the effectiveness of emotional schema therapy on decreasing negative emotional schemas, Alexithymia And Signs of Patients with somatic Symptoms. Methods and Materials: The present study was a type of semi-experimental research with pre-test post-test design with control group. The population of this study was all female patients with somatic symptoms of Isfahan province and sample included 30 referents from counseling centers of Isfahan and Khomeini shahr with somatic symptoms that were selected based on Judgment sampling and with psychiatrist&#39;s and psychologist&#39;s discriminant and divided into two experimental (15) and control (15) groups. The experimental group received 12 sessions of emotional schema therapy approach. The Leahy Emotional Schematic Scale (LESS), Toronto Alexithymia Scale (TAS_20), and the B-Score Somatic Symptom Inventory (SSD-12) were used for participants. Data were analyzed using descriptive statistics and multivariate analysis of covariance in SPSS 24. Findings: After the implementation of emotional schema therapy, there was a significant difference in the negative emotional schemas (F: 8. 24, P<0. 008), alexithymia (F: 250. 89, P<0. 001) and somatic symptoms (F: 374. 59, P<0. 001) in the experimental group compared to the control group and the mean scores of the experimental group were significantly lower than the control group. Conclusions: The results of this study showed The Emotional Schema Therapy Model, based on the existence of a relationship between negative emotional schemas and alexithymia with somatic symptoms, by modifying the underlying emotional processes and improving the maladaptive strategies of individuals toward emotions, reduced the negative emotional schema and alexithymia and somatic Symptoms. طرح‌واره‌درمانی هیجانی, طرح‌واره‌های هیجانی منفی, ناگویی هیجانی, نشانه‌های بدنی, Emotional Schema Therapy, Negative Emotional Schemas, Alexithymia, somatic Symptoms 232 243 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-562&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Izadi فاطمه ایزدی fatemeh.izadi110@gmail.com 10031947532846002863 10031947532846002863 No Ph.D. Student of clinical psychology, Department of Psycology, Faculty of Humanities, University of Science and Culture, Tehran, Iran. دانشگاه علم و فرهنگ، دانشکده علوم انسانی، دانشکده علوم انسانی Emad Ashrafi عماد اشرفی Ashrafi@usc.ac.ir 10031947532846002864 10031947532846002864 Yes Assisstant Professor, Department of Psycology, Faculty of Humanities, University of Science and Culture, Tehran, Iran. استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. Ali Fathi Ashtiani علی فتحی آشتیانی fatemeh.izadi110@gmail.com 10031947532846002865 10031947532846002865 No Professor, Behavioral Sciences Research Center of Baqiyatallah University of Medical Sciences and Department of Clinical Psychology, University of Science and Culture, Tehran, Iran. استاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج) و گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.