fa مقایسه احساس اندوه مزمن و احساس گرفتاری مادران با و بدون کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف: حضور کودک مبتلا به ناتوانی هوشی (Intellectual disabilities) در هر خانواده ساختار و سلامت روانی آن به‌ویژه مادران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ازاین‌رو هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی مقایسه‌ای احساس اندوه مزمن (Chronic sorrow) و احساس گرفتاری (Entrapment) در مادران با و بدون کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی شهرستان کاشان در سال تحصیلی 97-1396 بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری آن متشکل از کلیه مادران کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی و غیر مبتلا در مدارس استثنایی و عادی شهرستان کاشان بود. نمونه آماری شامل 66 نفر از مادران (31 نفر مادران کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی و 35 نفر مادران کودکان غیر مبتلا) بود. مادران کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی به روش نمونه‌گیری در دسترس و مادران کودکان غیر مبتلا به روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند. جهت سنجش اطلاعات از پرسشنامه‌های احساس اندوه مزمن کندال (Kendall Chronic Sorrow Instrument یا KCSI) و احساس گرفتاری (Entrapment Questionnaire) استفاده گردید. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس چند متغیره) تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج به‌دست‌آمده حاکی از آن بود که بین احساس اندوه مزمن و احساس گرفتاری در مادران با و بدون کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی شهرستان کاشان تفاوت معنادار وجود دارد (0001/0=p)؛ به‌عبارت‌دیگر مادران کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی احساس اندوه مزمن و گرفتاری بیشتری داشته‌اند. نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیرات منفی دو احساس اندوه مزمن و گرفتاری در سلامت روان افراد ارائه خدمات روان‌شناختی به مادران کودکان مبتلا به ناتوانی هوشی ضرورت دارد. Aim and Background: The attendances a child with intellectual disabilities in each family impress their structure and mental health, particularly mothers. Thus, the aim of this study was to compare the effect of chronic sorrow and feelings of entrapment in mothers that have children with intellectual disabilities and without, in Kashan 2017-2018. Methods and Materials: This study was a causal-comparative study, and its statistical population include all mothers of disabled and non-disabled children, in exceptional and normal schools in Kashan. The sample consist 66 mothers (31 mothers of children with intellectual disabilities and 35 mothers of non-disabled children), which were selected mothers of children with intellectual disability, by available sampling method and mothers of non-disabled children by multistage random sampling. To measure information, were used Kendall's Chronic Sorrow Instrument (KCSI) and entrapment questionnaire. The method of analysis was descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics (multivariate analysis of variance). Findings: The results showed the significance difference between the feeling of chronic sorrow and feelings of entrapment in mothers of children with intellectual disabilities and without, in Kashan (p=.0001) and mothers of children with intellectual disabilities have chronicle chronic sorrow and feelings of entrapment more. Conclusions: Regarding the negative effects of two chronic sorrow and feelings of entrapment in mental health, it is necessary to provide psychological services to mothers of mentally disabled children. احساس گرفتاری, سوگ مزمن, ناتوانی هوشی, Chronic Sorrow, Feelings of entrapment, Intellectual disability 120 129 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-551&slc_lang=fa&sid=1 Salar Faramarzi سالار فرامرزی salarfaramarzi@yahoo.com 10031947532846003024 10031947532846003024 Yes Associated Professor, Department of Psychology and Education of Children with Special Needs, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran. دانشیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Sayed Hossein Siadatian سید حسین سیادتیان h.siadatian@gmail.com 10031947532846003025 10031947532846003025 No PhD Student, Department of Psychology and Education of Children with Special Needs, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran. دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Azam Rashidi اعظم رشیدی aram.rashidi391@gmail.com 10031947532846003026 10031947532846003026 No M.A. Student, Department of Psychology and Education of Children with Special Needs, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Zahra Kardan زهرا کاردان zahrakardanb88@gmail.com 10031947532846003027 10031947532846003027 No B.S in Educational Sciences, Payame Noor University, Aran and Bidgol, Iran. کارشناسی علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، آران و بیدگل، ایران.