fa اثربخشی مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی بر کاهش علائم اجتناب و آشفتگی اجتماعی افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی محیط مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی بر کاهش علائم اجتناب و آشفتگی اجتماعی افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه به‌صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه سمنان در سال تحصیلی 97-1396 بود و از میان آن‌ها تعداد 20 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به روش تصادفی 10 نفر به گروه آزمایش و 10 نفر به گروه کنترل اختصاص یافت. برای غربالگری دانشجویان ازلحاظ اختلال اضطراب اجتماعی و تشخیص سایر اختلالات مصاحبه بالینی ساختاریافته (Structured Clinical Interview for DSM-4) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی (Social Phobia Inventory) استفاده شد. گروه آزمایش در طی 12 جلسه، هفته‌ای دو جلسه 30 دقیقه‌ای، به‌صورت فردی تحت VRET قرار گرفتند. پرسشنامه اجتناب و آشفتگی اجتماعی (Social Avoidance and Distress Scale) به‌عنوان پیش‌آزمون اجرا و سپس مداخله VRET در گروه آزمایش انجام شد. در پایان پرسشنامه فوق به‌عنوان پس‌آزمون اجرا گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که VRET بر کاهش علائم اجتناب و آشفتگی اجتماعی افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل مؤثر بود. نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از اثربخشی این مدل درمانی بر کاهش علائم اضطراب اجتماعی بود. از این روش می­توان به‌عنوان یک روش درمانی نوین در جهت درمان اختلال اضطراب اجتماعی و سایر اختلالات مشابه استفاده کرد. Aim and Background: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of Virtual Reality Exposure Therapy (VRET) on reducing the symptoms of social avoidance and distress in people with Social Anxiety Disorder (SAD) . Materials and Methods: This was semi-experimental study was a pre-test-post-test design with control group. The statistical population of the study consisted of all students of Semnan University in the academic year of 2017-2018. Among them, 20 Students were selected by purposeful sampling and randomly assigned 10 subjects to the experimental group and 10 subjects to the control group. Students were screened for social anxiety disorder and diagnosis of other disorders from Structured Clinical Interview for DSM-4 (SCID-4) and Social Phobia Inventory (SPIN). The experimental group received individual VRET for 12 sessions, 30 minutes each week. Social Avoidance and Distress Scale (SADS) was administered among the selected sample as pretest. VRET was performed in experimental group, and again, the questionnaires were administered among the participants as posttest. Findings: The results showed that VRET is effective in reducing social avoidance and distress symptoms in in people with SAD. Conclusion: The results showed the effectiveness of this therapeutic model on reducing the symptoms of social anxiety. This method can be used as a new therapeutic approach for the treatment of SAD and other same disorders. اختلال اضطراب اجتماعی, اجتناب, آشفتگی اجتماعی, مواجهه درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی, Social anxiety disorder, Avoidance, Social distress, Virtual reality exposure therapy 389 399 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-521&slc_lang=fa&sid=1 Hoda Nazemi هدی ناظمی hoda.nazemi@gmail.com 10031947532846003095 10031947532846003095 Yes PhD Student, Department of Psychology, School of psychology and educational Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Mahmood Najafi محمود نجفی m_najafi@semnan.ac.ir 10031947532846003096 10031947532846003096 No Assistant Professor, Department of Clinical Psychology, School of psychology and educational Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. استادیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Shahrokh Makvan Hoseini شاهرخ مکوند حسینی shmakvand@yahoo.com 10031947532846003097 10031947532846003097 No Associate Professor, Department of Clinical Psychology, School of psychology and educational Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. دانشیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Ali Maleki علی مالکی ali_maleki@aut.ac.ir 10031947532846003098 10031947532846003098 No Assistant Professor, Department of medical engineer, School of Electrical and Computer, Semnan University, Semnan, Iran. استادیار، گروه مهندسی پزشکی، دانشکده‌ مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Eshagh Rahimian Boger اسحق رحیمیان بوگر rahimianis@gmail.com 10031947532846003099 10031947532846003099 No Associate Professor, Department of Clinical Psychology, School of psychology and educational Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. دانشیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.