<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Research in Behavioural Sciences</title>
<title_fa>تحقیقات علوم رفتاری</title_fa>
<short_title>RBS</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://rbs.mui.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-2029</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-8248</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>-</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.48305/</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>--</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>--</journal_id_nlai>
<journal_id_science>--</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1396</year>
	<month>5</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2017</year>
	<month>8</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>15</volume>
<number>4</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر خودنظم‌بخشی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با اختلال در یادگیری حساب</title_fa>
	<title>Investigating the Efficacy of Mindfulness Training on Academic Self-Regulation and Progress among the Students with Dyscalculia</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمینه و هدف : بزرگ&#8204;ترین گروه کودکان استثنایی که در مدارس استثنایی ثبت&#8204;نام می&#8204;شوند، کودکان دارای اختلالات یادگیری هستند. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر ذهن&#8204;آگاهی بر خودنظم&#8204;بخشی دانش&#8204;آموزان با اختلال در یادگیری حساب بود. مواد و روش&#8204;ها: این مطالعه به روش نیمه تجربی و بر اساس طرح پیش&#8204;آزمون- پس&#8204;آزمون، همراه با گروه شاهد انجام شد. جامعه آماری تحقیق شامل دانش&#8204;آموزان پسر پایه چهارم و پنجم مقطع ابتدایی با اختلال در یادگیری حساب در سال تحصیلی 93-1392 بود که در مراکز توان&#8204;بخشی اختلالات یادگیری شهر سنندج خدمات ویژه دریافت می&#8204;کردند. 30 دانش&#8204;آموز به شیوه نمونه&#8204;گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و شاهد قرار گرفتند. برای گروه آزمایش، 10 جلسه برنامه آموزش ذهن&#8204;آگاهی کودکان اجرا گردید، اما گروه شاهد تنها تحت آموزش&#8204;های معمول مراکز توان&#8204;بخشی قرار گرفتند. قبل و بعد از اجرای برنامه آموزشی، برای هر دو گروه پرسش&#8204;نامه خودنظم&#8204;بخشی تحصیلی (Self-Regulation Questionnaire Academic یا SRQ-A) و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته اجرا گردید. برای برای تجزیه و تحلیل داده&#8204;ها از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیری استفاده شد. یافته&#8204;ها: پس از تعدیل نمرات پیش&#8204;آزمون، افزایش معنی&#8204;داری در خودنظم&#8204;بخشی و پیشرفت تحصیلی گروه آزمایش نسبت به گروه شاهد مشاهده گردید (050/0 &gt; P). نتیجه&#8204;گیری: نتایج مطالعه حاضر تأییدی بر پژوهش&#8204;هایی است که نشان داده&#8204;اند برنامه&#8204;های آموزشی مبتنی بر درمان شناختی- رفتاری (Cognitive behavioral therapy یا CBT)، بر کاهش مشکلات روان&#8204;شناختی و تحصیلی دانش&#8204;آموزان با اختلال یادگیری تأثیر دارند.</abstract_fa>
	<abstract>Aim and Background: The largest group of exceptional children who are enrolled in schools for exceptional children belongs to those with dyscalculia. The present study aimed to investigate the efficacy of mindfulness training on academic self-regulation and progress among the students with dyscalculia. Methods and Materials: The research method was quasi-experimental with a pretest/posttest design and control group. The statistical population of the study consisted of students with dyscalculia in fourth and fifth grades of elementary school in the academic year of 2014-15. The subjects received special services at Sanandaj City, Iran, rehabilitation centers for students with dyscalculia. 30 subjects were randomly selected and assigned to two equal groups of control and experimental. The experimental group participated in a 10-session mindfulness training program, but the control group was just exposed to conventional training at rehabilitation centers. Before and after the program, Academic Self-Regulation Questionnaire (SRQ-A) developed by Ryan and Connell as well as researcher-made academic progress assessment test were administered. Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was used to analyze the data. Findings: Following the adjustment of pretest scores, compared to the control group, the experimental group enjoyed a significantly better self-regulation and academic progress (P &lt; 0.050). Conclusions: In general, the findings of the present study are consistent with those of previous studies, which show that cognitive behavioral therapy (CBT)-based training has effectiveness on reducing psychological and academic problems of students with dyscalculia.</abstract>
	<keyword_fa>ذهن‌آگاهی, خودنظم‌بخشی, پیشرفت تحصیلی, اختلال در یادگیری حساب,</keyword_fa>
	<keyword>Mindfulness, Self-regulation, Academic achievement, Dyscalculia</keyword>
	<start_page>518</start_page>
	<end_page>525</end_page>
	<web_url>http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-474&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>مریم</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>اکبری</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اکبری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846004717</code>
	<orcid>10031947532846004717</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>علی اکبر</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>ارجمندنیا</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی اکبر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ارجمندنیا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846004718</code>
	<orcid>10031947532846004718</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>غلامعلی</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>افروز</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلامعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>افروز</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846004719</code>
	<orcid>10031947532846004719</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>استاد، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>کامبیز</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کامکار</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کامبیز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کامکار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846004720</code>
	<orcid>10031947532846004720</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
