fa مقایسه نشانگان بالینی و ویژگی‌های شخصیتی رانندگان پرخطر و عادی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت بین سلامت روان و ویژگی‌های شخصیتی رانندگان پرخطر و عادی انجام گردید. مواد و روش‌ها: این مطالعه به روش علی- مقایسه‌ای صورت گرفت. نمونه‌ها از میان رانندگان عادی و پرخطر بخش ترخیص خودرو پلیس راهور ناجا غرب شهر تهران انتخاب شدند. نمونه آماری تحقیق متشکل از 70 نفر بود که 35 نفر از رانندگان پرخطر به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و 35 نفر از رانندگان عادی به شیوه در دسترس در پژوهش شرکت نمودند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ جمعیت‌شناختی، مقیاس نشانگان اختلال روانی (Symptom Checklist-90-Revised یا SCL-90-R) و پرسش‌نامه پنج عامل شخصیتی NEO (NEO-Five Factor Inventory یا NEO-FFI) جمع‌آوری گردید و سپس در سطح توصیفی با استفاده از میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی با استفاده از آزمون Independent t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری بین سلامت روان رانندگان پرخطر و عادی وجود داشت (050/0 > P)؛ بدین معنی که رانندگان پرخطر سلامت روان پایین‌تری نسبت به رانندگان عادی داشتند. رانندگان پرخطر در تمامی نشانگان بالینی، وضعیت سلامت پایین‌تری را نسبت به رانندگان عادی نشان دادند. همچنین، به لحاظ شخصیتی در عوامل روان‌رنجورخویی و برون‌گرایی، اختلاف معنی‌داری بین رانندگان پرخطر نسبت به رانندگان عادی مشاهده شد (050/0 > P). در واقع، آنان نمره روان‌رنجورخویی و برون‌گرایی بالاتری نسبت به رانندگان عادی کسب کردند. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که رانندگان پرخطر به لحاظ شخصیتی و سلامت روان دچار مشکلاتی هستند. بنابراین، بهتر است این‌گونه رانندگان در کنار جریمه‌های مالی، در جلسات آموزشی و مشاوره‌ای روان‌شناختی نیز شرکت نمایند و پلیس راهنمایی و رانندگی از مداخلات روان‌شناختی برای درمان چنین افرادی استفاده کند. Aim and Background: This study aimed to investigate the difference between mental health and personality characteristics among normal- and high-risk drivers. Methods and Materials: In the causal-comparative study, to select the sample, normal- and high-risk drivers were selected from the Traffic Police database in the west of Tehran City, Iran. The sample consisted of 70 individuals randomly selected; 35 persons were placed in the normal-risk drivers group, and 35 persons in the high-risk drivers group. Three questioners were used to gather the data, demographic questionnaire, NEO-Five Factor Personality Inventory (NEO-FFI), and Symptom Checklist-90-Revised (SCL90) questionnaire. The data were analyzed using t test via SPSS software. Findings: There were significant differences between mental health and personality characteristics among high- and normal-risk drivers (P < 0.050 for all). In addition, regarding the components of neuroticism and extraversion, there were significant differences between high- and normal-risk drivers, too (P < 0.050 for both). Conclusions: In general, the findings show that these variables are different in normal- and high-risk drivers so that high-risk drivers have lower mental health than normal-risk individuals. These low scales can be strengthened for normal-risk drivers. As a result, appropriate strategies for improving mental health can help in improving the driving of high-risk drivers. نشانگان بالینی, سلامت روان, ویژگی‌های شخصیتی, رانندگان, پرخطر, Symptoms, Mental health, Personality characteristics, Drivers, High-risk 474 479 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-468&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Zeraati محمد زراعتی 10031947532846004695 10031947532846004695 No M.A. in Clinical Pscyhology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran. کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. Mustafa Bolghan-Abadi مصطفی بلقان آبادی 10031947532846004696 10031947532846004696 Yes Assistant Professor, Young Researcher and Elite Club, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran استادیار، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور، نیشابور، ایران.