fa اثربخشی درمان شناختی- رفتاری (CBT) گروهی بر کاهش اختلال سازگاری در سالمندان عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان شناختی- رفتاری (Cognitive behavioral therapy یا CBT) گروهی بر کاهش اختلال سازگاری در سالمندان انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع کاربردی و نیمه آزمایشی و جامعه آماری آن شامل سالمندانی بود که برای درمان یا ارتقای سطح روان‌شناختی خود به مراکز توان‌بخشی روزانه سالمندان و کانون جهاندیدگان تهران مراجعه کرده بودند. نمونه‌‌ها به صورت در دسترس و به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابتدا پرسش‌نامه رویدادهای مهم زندگی (Chief Life Events Inventory یا CIEI) و سپس پرسش‌نامه استاندارد معاینه مختصر وضعیت شناختی (Mini Mental Status Examination یا MMSE) به همراه مصاحبه بالینی اجرا گردید. در مرحله بعد، با اجرای پرسش‌نامه سازگاری Bell (Bell Adjustment Inventory یا BAI)، افراد مبتلا به اختلال سازگاری بر اساس Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-5 th Edition (DSM-5) انتخاب شدند. از بین افراد مبتلا به اختلال سازگاری، 30 نفر به طور تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه 15 نفره شامل گروه آزمایش (اجرای مداخله CBT) و شاهد (در لیست انتظار) قرار گرفتند. سپس پس‌آزمون و پیگیری یک ماهه بر روی هر دو گروه اجرا گردید. یافته‌ها: بر اساس یافته‌های آزمون‌های تعقیبی Tukey و تحلیل وارایانس، تفاوت معنی‌داری بین میانگین نمرات پس‌آزمون و پیگیری گروه آزمایش در کاهش اختلال سازگاری کل در سالمندان وجود داشت (001/0 = P). نتیجه‌گیری: مداخله CBT بر اختلال سازگاری سالمندان مؤثر می‌باشد. Aim and Background: The aim of this study was the evaluation of the effectiveness of group cognitive behavioral therapy (CBT) on the reduction of adjustment disorder in elderly individuals. Methods and Materials: This was a semi-experimental and empirical study. The statistical population consisted of elderly individuals referring to daily rehabilitation centers and the Institute of Jahan Didegan in Tehran, Iran, for treatment and promotion of their psychological status. Subjects were selected via simple random and convenience sampling method. First, the Critical Life Event Inventory (CIEI) and Mini-Mental State Examination (MMSE) were completed through clinical interviews. Then, by performing the Bell Adjustment Inventory (BDI), those with adjustment disorder were identified based on the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-5th Edition (DSM-V) criteria. Among the individuals with adjustment disorder, 30 elderly individuals were selected randomly and divided into 2 groups (N = 15 in each) of cognitive-behavior therapy (experimental) and control (waiting list). Finally, the posttest and 1-month fallow-up were conducted for both groups. Findings: ANOVA and Tukey test results revealed that there was a significant difference between the mean posttest and follow-up scores of the cognitive-behavioral therapy group on the reduction of adjustment disorder in elderly individuals (P = 0.001). Conclusions: CBT was effective on reducing adjustment disorder in elderly individuals. سالمندان, اختلال سازگاری, درمان شناختی- رفتاری, گروه درمانی, Elderly, Adjustment disorder, Cognitive behavioral therapy, Group therapy 189 197 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-432&slc_lang=fa&sid=1 مینا پورفرخ مینا پورفرخ 10031947532846004915 10031947532846004915 Yes استاد، گروه روان‌شناسی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله (عج)، تهران، ایران دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران رضا کرمی‌نیا رضا کرمی‌نیا 10031947532846004916 10031947532846004916 No استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران استاد، گروه روان‌شناسی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله (عج)، تهران، ایران حسن احدی حسن احدی 10031947532846004917 10031947532846004917 No استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران