fa اثربخشی بسته‌های آموزشی تاب‌آور و ترکیب مثبت‌نگر و تاب‌آور در بهبود بهزیستی روان‌شناختی، راهبردهای مقابله‌ای و کاهش اهمال‌کاری و تنیدگی تحصیلی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله تاب‌آور و ترکیب مثبت‌نگر و تاب‌آور در کاهش اهمال‌کاری تحصیلی و تنیدگی تحصیلی و بهبود بهزیستی روان‌شناختی و راهبردهای مقابله‌ای مؤثر دانش‌آموزان دختر نوجوان انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی همراه با مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و دوره پیگیری بود. 60 دانش‌آموز 14 تا 16 ساله به روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه شاهد قرار گرفتند. آموزش‌های تاب‌آور و ترکیب مثبت‌نگر و تاب‌آور طی 9 جلسه دو ساعته، به دو گروه آزمایش ارایه گردید. از پرسش‌نامه‌های اهمال‌کاری تحصیلی سواری، تنیدگی تحصیلی Ang و Huang، بهزیستی روان‌شناختی Ryff و راهبردهای مقابله‌ای Endler و Parker در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: آموزش‌های تاب‌آور و ترکیب مثبت‌نگر و تاب‌آور، باعث کاهش معنی‌‌دار اهمال‌کاری تحصیلی و تنیدگی تحصیلی و افزایش معنی‌دار بهزیستی روان‌شناختی و راهبردهای مقابله‌ای مؤثر گردید، با این تفاوت که برنامه آموزشی ترکیبی در ارتقای بهزیستی روان‌شناختی، راهبردهای مقابله‌ای مؤثر و کاهش تنیدگی تحصیلی موفق‌تر از برنامه آموزشی تاب‌آور بود. همچنین، برنامه آموزشی تاب‌آور در کاهش اهمال‌کاری تحصیلی تأثیر بهتری داشت. نتیجه‌گیری: برنامه‌های آموزشی که از تلفیق چند رویکرد و نظریه برای طراحی بسته‌های آموزشی بهره می‌گیرند، تأثیرات معنی‌دار بیشتری دارند. بنابراین، استفاده از نتایج پژوهش در طراحی برنامه‌های آموزشی پیشگیرانه و بهبود دستاوردهای آموزشی مؤثر باشد. Aim and Background: The aim of this research was to investigate and compare the effectiveness of resilience training and the combination of positive therapy and resilience training on reduction of academic procrastination and academic stress, and improvement of psychological well-being and effective coping strategies among female students. Methods and Materials: This was a quasi-experimental study with pretest-posttest, and follow-up. The participants consisted of 60 students of 14 to 16 years old. They were selected through multistage cluster sampling and randomly divided into 2 experimental groups and a control group. Resilience training and the combination of positive therapy and resilience training were presented in 9 sessions, each lasting 2 hours, in the 2 experimental groups. Savari's Academic Procrastination Questionnaire, Ang and Huang’s Academic Stress Inventory, Ryff's Scale of Psychological Well-being (RSPWB), and Endler and Parker’s Scale of Coping Strategies were used in the pretest, posttest, and follow-up stages. The data were analyzed using repeated measures ANOVA. Findings: The results showed that resilience training and the combination of positive therapy and resilience training caused a significant decrease in academic procrastination and academic stress, and a significant increase in psychological well-being and effective coping strategies. The combination of positive therapy and resilience training was more successful in psychological well-being promotion and stress reduction than resilience training. In addition, resilience training was more effective in reducing academic procrastination. Conclusions: Educational programs that incorporate multiple approaches and theories in designing educational packages have more significant effects. Therefore, the use of the present research results can be effective in the designing of preventive educational programs and improving educational achievements. Keywords: Resilience, Procrastination, Stress, Well-being, Coping behavior تاب‌آوری, اهمال‌کاری تحصیلی, تنیدگی, بهزیستی, رفتارهای مقابله‌ای, Resilience, Procrastination, Stress, Well-being, Coping behavior 175 188 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-431&slc_lang=fa&sid=1 نیلوفر اسمعیلی نیلوفر اسمعیلی 10031947532846004912 10031947532846004912 Yes دانشیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران کارشناس ارشد، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران مهناز اخوان تفتی مهناز اخوان تفتی 10031947532846004913 10031947532846004913 No دانشیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران علیرضا کیامنش علیرضا کیامنش 10031947532846004914 10031947532846004914 No استاد، گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران