fa مقایسه ناگویی خلقی، سرشت و منش و پرخاشگری در معتادان و افراد عادی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه ناگویی خلقی، سرشت و منش و پرخاشگری در معتادان و افراد عادی بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت علی- مقایسه‌ای انجام شد. 80 فرد معتاد و 80 فرد عادی به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و همتاسازی شدند. ابزار پژوهش، پرسش‌نامه ناگویی خلقی Toronto (Toronto Alexithymia Scale یا TAS)، پرسش‌نامه سرشتی منشی Cloninger (Temperament and Character Inventory یا TCI) و پرسش‌نامه پرخاشگری Buss و Perry بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تحلیل واریانس چند متغیره و تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین مؤلفه‌های ناگویی خلقی (دشواری تشخیص احساس‌ها، دشواری توصیف احساس‌ها و تفکر برون‌مدار) و پرخاشگری (پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی، خشم و خصومت) میان معتادان و افراد عادی تفاوت معنی‌داری وجود داشت؛ بدین صورت که نمرات مؤلفه‌های ناگویی خلقی و پرخاشگری در افراد معتاد بیشتر از افراد عادی بود. همچنین، نمرات مؤلفه‌های آسیب و نوجویی در متغیر سرشت و منش در افراد معتاد بیشتر از افراد عادی گزارش گردید و نمرات مؤلفه‌های خودرهبری، مشارکت و پشتکار در افراد معتاد کمتر از افراد عادی به دست آمد. تفاوت معنی‌داری بین دو گروه در مؤلفه‌های پاداش- وابستگی و خودتعالی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر در راستای پژوهش‌های معطوف به بررسی ابعاد شخصیتی زیربنایی دخیل در اعتیاد، می‌تواند در جهت شناخت دقیق‌تر عوامل دخیل در این پدیده و ارایه راهکارهای مناسب جهت پیشگیری و درمان کمک کننده باشد. Aim and Background: The present study was conducted to compare alexithymia, character and temperament, and aggression between addicts and healthy individuals. Methods and Materials: This causal-comparative research was conducted on 80 addicts and 80 healthy individuals. The subjects were selected through convenience sampling method and were matched. The research tools included the Toronto Alexithymia Scale, Temperament and Character Inventory (TCI) (Cloninger et al.), and Buss-Perry Aggression Questionnaire (AGQ). Data were analyzed using MANOVA and ANOVA. Findings: There was a significant difference between addicts and healthy individuals in terms of alexithymia components (difficulty identifying feelings, difficulty describing feelings, and externally-oriented thinking) and aggression components (physical aggression, verbal aggression, and anger and hostility). The scores of alexithymia and aggression components were higher in addicts compared to healthy individuals. Moreover, the scores of damage and novelty seeking components in the character and temperament variable were higher in addcits. The scores of the components of self-leadership, partnership, and persistence were lower in addicts in comparison with healthy individuals. No significant difference was found between the two groups in terms of the components of remuneration, dependency, and self-transcendence. Conclusions: This study, in line with researches focused on investigating the underlying personality aspects involved in addiction, can be helpful in understanding the factors involved in this phenomenon and proposing suitable solutions for the prevention and treatment of addiction. اعتیاد, سرشت و منش, ناگویی خلقی, پرخاشگری, Addiction, Character and temperament, Alexithymia, Aggression 455 463 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-400&slc_lang=fa&sid=1 سیده زهره حسینی کتکی سیده زهره حسینی کتکی 10031947532846001846 10031947532846001846 No استاديار، گروه روان‌شناسی بالينی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ايران استادیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران محمود نجفی محمود نجفی 10031947532846001847 10031947532846001847 No استاديار، گروه روان‌شناسی تربيتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ايران استادیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران محمد علی محمدی‌فر محمد علی محمدی‌فر 10031947532846001848 10031947532846001848 No