<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Research in Behavioural Sciences</title>
<title_fa>تحقیقات علوم رفتاری</title_fa>
<short_title>RBS</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://rbs.mui.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-2029</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-8248</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>-</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.48305/</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>--</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>--</journal_id_nlai>
<journal_id_science>--</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1395</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2016</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>14</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثربخشی برنامه‌های آموزش شادی بر متغیرهای روان‌شناختی بیماران دچار بیماری قلبی</title_fa>
	<title>The Effectiveness of Happiness Training Programs on Psychological Variables in Patients with Cardiac Diseases</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمینه و هدف  :  پژوهش‌های فراوان حاکی از آن است که خلق منفی با مرگ و میر بیماران دچار بیماری قلبی به طور کامل مرتبط است؛ در حالی که حالات مثبت روانی در این بیماران با بهبود عملکرد قلبی- عروقی همراه می‌باشد. با این وجود، مداخلات روان‌شناسی مثبت در بیماران قلبی توسعه نیافته است. بر همین اساس، مطالعه حاضر به بررسی اثربخشی سه نوع مداخله شادی بر روی متغیرهای روان‌شناختی در بیماران دچار بیماری قلبی پرداخت.   مواد و روش‌ها:  در پژوهش حاضر، 68 بیمار قلبی به طور تصادفی به سه گروه مداخله شادی Seligman، Lyubomirsky و Fordyce و گروه شاهد اختصاص یافتند. گروه‌های مداخله شش هفته آموزش شادی دریافت نمودند و اندازه‌گیری‌ها در مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری به انجام رسید. ارزیابی‌ها شامل افسردگی، شادی، رضایت از زندگی و امید بود. برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل کوواریانس با اندازه‌های مکرر استفاده شد.   یافته‌ها:  هر سه نوع مداخله به طور معنی‌داری موجب افزایش شادی در این بیماران گردید (01/0 &gt; P). همچنین، نتایج نشان دهنده کاهش معنی‌دار افسردگی در گروه Fordyce بود (05/0 &gt; P). علاوه بر این، میزان امید در گروه Seligman افزایش معنی‌داری را در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نشان داد (05/0 &gt; P).   نتیجه‌گیری:  مداخلات شادی یاد شده می‌تواند به نتایج امیدوار کننده‌ای در ارتقای حالات مثبت روان‌شناختی و کاهش افسردگی بیماران قلبی منجر شود. به طور کلی، مداخله شادی Seligman در ارتقای حالات مثبت روان‌شناختی و مداخله شادی Fordyce در کاهش افسردگی این بیماران بهتر از دو مداخله دیگر عمل کرد.</abstract_fa>
	<abstract>Aim and Background:  Many studies have shown that   mortality rate among the patients with coronary artery diseases (CAD) is greatly influenced by their mood. While positive psychological states are associated with improved cardiovascular function in these patients, positive psychology interventions have not been used in patients with cardiac diseases. Hence, this study examined the effectiveness of three happiness interventions on psychological variables in patients with cardiac diseases.   Methods and Materials:    In present study, 68 patients with cardiac diseases were assigned randomly to three happiness intervention groups, including Seligman, Lyubomirsky and Fordyce, and a control group. The intervention groups completed 6 weeks of happiness sessions, and pre-intervention, post-intervention and follow-up measurements were carried out on the patients. Assessments included the status of depression, happiness, life satisfaction and hope. Data were analyzed with one-way repeated measures analysis of covariance.   Findings:  All three interventions improved happiness in patients significantly (P &lt; 0.01). In addition, significant reduction of depression in Fordyce group was observed (P &lt; 0.05). Besides, hope increased significantly in Seligman group at posttest and follow-up (P &lt; 0.05).   Conclusions:  These findings show that these happiness interventions may be led to more promising results in promoting positive psychological states and reducing depression in patients with cardiac diseases. In general, Seligman happiness intervention in promoting positive psychological states and Fordyce happiness intervention in reducing depression lead to better outcomes than two other interventions.</abstract>
	<keyword_fa>بیماران دچار بیماری قلبی, شادی, افسردگی, امید, رضایت از زندگی,</keyword_fa>
	<keyword>Cardiac patients,Happiness,Depression,Hope,Life satisfaction</keyword>
	<start_page>356</start_page>
	<end_page>362</end_page>
	<web_url>http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-388&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>غلامرضا</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نیک‌راهان</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلامرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نیک‌راهان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001806</code>
	<orcid>10031947532846001806</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>کريم</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>عسگري</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کریم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عسگری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001807</code>
	<orcid>10031947532846001807</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>مهرداد</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>کلانتري</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهرداد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کلانتری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001808</code>
	<orcid>10031947532846001808</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>استاد، گروه مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>استاد، گروه مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>محمدرضا</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>عابدي</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عابدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001809</code>
	<orcid>10031947532846001809</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، ایران</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>علي</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>اعتصام پور</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اعتصام پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001810</code>
	<orcid>10031947532846001810</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>استاد، گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>استاد، گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>عباس</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>رضايي</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رضایی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001811</code>
	<orcid>10031947532846001811</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>دانشیار، گروه روان‌پزشکی، دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه هاروارد، بوستون، ایالات متحده آمریکا</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه روان‌پزشکی، دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه هاروارد، بوستون، ایالات متحده آمریکا</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>جف سي</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>هافمن</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جف سی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>هافمن</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001812</code>
	<orcid>10031947532846001812</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
