<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Research in Behavioural Sciences</title>
<title_fa>تحقیقات علوم رفتاری</title_fa>
<short_title>RBS</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://rbs.mui.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-2029</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-8248</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>-</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.48305/</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>--</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>--</journal_id_nlai>
<journal_id_science>--</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>13</volume>
<number>4</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>رابطه تنظیم شناختی- هیجانی و رشد پس از سانحه در بیماران زن و مرد مبتلا به هپاتیت B</title_fa>
	<title>Investigation of the Relationship between Cognitive Emotional Regulation and Posttraumatic Growth in Men and Women with Hepatitis B</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمینه و هدف  :  تنطیم شناختی- هیجانی، نوعی راهکار مقابله&#8204;ای است که فرد را در مقابله با سانحه یاری می&#8204;کند. هدف از انجام این پژوهش، بررسی رابطه تنظیم شناختی- هیجانی و رشد پس از سانحه در بیماران زن و مرد مبتلا به هپاتیت B بود.    مواد و روش&#8204;ها:  جامعه آماری این پژوهش را بیماران زن و مرد مبتلا به هپاتیت B در مرکز تحقیقات هپاتیت بیمارستان نمازی شیراز تشکیل دادند. 250 بیمار مبتلا به هپاتیت B (125 زن و 125 مرد) به طور تصادفی انتخاب شدند و از پرسش&#8204;نامه&#8204;های تنظیم شناختی- هیجانی Garnefski و رشد پس از سانحه Tedeschi استفاده شد. داده&#8204;ها با استفاده از آزمون&#8204;های آماری همبستگی Pearson و MANOVA در نرم&#8204;افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.    یافته&#8204;ها:  رشد پس از سانحه با پذیرش (47/0 = r، 001/0 &gt; P)، تمرکز مجدد بر برنامه&#8204;ریزی (21/0 = r، 001/0 = P)، ارزیابی مجدد مثبت (25/0 = r، 001/0 &gt; P) و کنار آمدن با دیدگاه (38/0 = r، 001/0 &gt; P)، رابطه مثبت و معنی&#8204;دار و با سرزنش خود (38/0- = r، 001/0 &gt; P)، سرزنش دیگران (42/0- = r، 001/0 = P)، فاجعه&#8204;انگاری (60/0- = r، 001/0 &gt; P) و نشخوار ذهنی (14/0- = r، 021/0 = P) رابطه منفی و معنی&#8204;داری داشت. همچنین، مردان بیشتر از زنان تمرکز مجدد مثبت، تمرکز مجدد بر برنامه&#8204;ریزی و ارزیابی مجدد مثبت را مورد استفاده قرار دادند و زنان بیشتر از مردان نشخوار ذهنی، فاجعه&#8204;انگاری و سرزنش دیگران را به کار بردند (001/0 &gt; P).    نتیجه&#8204;گیری:  استفاده از تنظیم شناختی- هیجانی سازگار، رشد پس از سانحه را در افراد مبتلا به هپاتیت B افزایش می&#8204;دهد و زنان مبتلا به هپاتیت B بیشتر از مردان از راهکارهای تنظیم شناختی- هیجانی ناسازگار استفاده می&#8204;کنند. بنابراین، نتایج این پژوهش می&#8204;تواند به منظور سنجش و ارتقای سطح استفاده از راهبردهای تنظیم شناختی- هیجانی سازگار، مفید واقع شود. در پژوهش&#8204;های آینده، می&#8204;توان راهبردهای تنظیم شناختی- هیجانی را بین بیماران مبتلا به سایر بیماری&#8204;های مزمن مورد مقایسه قرار داد.   &amp;nbsp;</abstract_fa>
	<abstract>Aim and Background:  Cognitive emotion regulation is a kind of coping strategy that helps individuals in coping with trauma. The aim of this study was the investigation of the relationship between cognitive emotion regulation and posttraumatic growth in men and women with hepatitis B.    Methods and Materials:    The statistical population of this study consisted of all men and women with hepatitis B in Hepatitis Research Center of Namazi Hospital, Shiraz, Iran. The study subjects were 250 patients with hepatitis B (125 men and 125 women). The participants were randomly selected and completed the Garnefski&amp;rsquo;s Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ) and Tedeschi&amp;rsquo;s and Calhon&amp;rsquo;s Posttraumatic Growth Inventory. Data analysis was performed in SPSS software using the Pearson correlation and MANOVA.       Findings:  Posttraumatic growth had positive significant relationships with acceptance, refocusing on planning, positive reappraisal, and coping with perspective (r = 0.47 and P &lt; 0.001, r = 0.21 and P = 0.001, r = 0.25 and   P &lt; 0001, and r = 0.38 and P &lt; 0001, respectively). In addition, it had negative significant relationships with self-blame, blaming others, catastrophizing, and rumination (r = -0.38 and P &lt; 0.001, r = -0.42 and P &lt; 0.001, r = -0.60 and P &lt; 0.001, and r = -0.14 and P = 0.021, respectively). Moreover, men used the strategies of positive refocusing, refocusing on planning, and positive reappraisal more than women. Women used the strategies of rumination, catastrophizing, and blaming others more than men (P &lt; 0001).    Conclusions:  The results of the present study showed that using adjusted cognitive emotion regulation increases posttraumatic growth in individuals with hepatitis B. Moreover, women with hepatitis B use maladjusted cognitive emotional regulation more than men. Therefore, the results of this research can be useful in the evaluation and improvement of the level of use of adaptive cognitive emotional regulation strategies. In future studies, emotional regulation strategies can be compared between patients with other chronic illnesses.</abstract>
	<keyword_fa>رشد پس از سانحه, تنظیم شناختی- هیجانی, هپاتیت B,</keyword_fa>
	<keyword>Posttraumatic growth,Cognitive emotional regulation,Hepatitis B</keyword>
	<start_page>602</start_page>
	<end_page>608</end_page>
	<web_url>http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-338&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>کورش</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>بني هاشميان</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کورش</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بنی هاشمیان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001626</code>
	<orcid>10031947532846001626</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>دانشيار، گروه روان‌شناسي، دانشکده‌ علوم تربيتي و روان‌شناسي، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>عبدالزهرا</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>نعامي</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عبدالزهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نعامی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001627</code>
	<orcid>10031947532846001627</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>دانشيار، گروه روان‌شناسي، دانشکده‌ علوم تربيتي و روان‌شناسي، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>يداله</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>زرگر</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>یداله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زرگر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001628</code>
	<orcid>10031947532846001628</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>دانشيار، گروه روان‌شناسي، دانشکده‌ علوم تربيتي و روان‌شناسي، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>نسرين</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>ارشدي</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نسرین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ارشدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001629</code>
	<orcid>10031947532846001629</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>استاديار، گروه روان‌شناسي، دانشکده‌ علوم تربيتي و روان‌شناسي، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>ايران</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>داودي</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ایران</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>داودی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001630</code>
	<orcid>10031947532846001630</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
