fa اثر تغییر محرک حسی بر ادراک زمان کودکان با و بدون اختلال بیش‌فعالی/نارسایی توجه در دیرشهای زمانی مختلف عمومى General پژوهشي Research چکیده   زمینه و هدف: با توجه به شیوع اختلال بیش‎فعالی/نارسایی ، هدف مطالعۀ حاضرآزمودن اثر تغییر حسی در ارائه‌ی محرک بر ادراک زمان، در کودکان مبتلا و غیرمبتلا به بیش‎فعالی/نارسایی توجه، با استفاده از تکالیف بازتولید زمان در دیرش‎های زمانی مختلف است.   مواد و روش  ها : 15 کودک مبتلا به نقص توجه/بیش‎فعالی از مراجعان یک مطب روان‌پزشکی اطفال در مشهد و 15 کودک غیرمبتلا از دو مدرسه در مشهد، با توجه به نتایج مقیاس کانرز فرم والدینی و مقیاس درجه‎بندی بیش‎فعالی/نارسایی توجه، انتخاب شدند و تکالیف بازتولید زمان را در سه تغییر حسی ارائه‌ی محرک (ارائه‌ی دیداری، ارائه‌ی شنیداری و ارائه‌ی دوگانۀ دیداری-شنیداری) و در 6 دیرش زمانی (36،24،18،12،6 و 48 ثانیه) کامل کردند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که اثرات اصلی گروه و دیرش زمانی تکلیف (کاهش دقت عملکرد با افزایش طول مدت تکلیف) معنی‌دار است، اما دقت عملکرد در ارایه‌های حسی مختلف تفاوت معنی‌داری با هم نداشت. به‎علاوه تعامل بین گروه ودیرش زمانی تکلیف (یعنی افزایش اختلاف عملکرد بین دو گروه با افزایش دیرش زمانی تکلیف) تأیید شد، اما اثر تغییر حسی ارائه‌ی محرک در گروه بیش‎فعال از گروه عادی به‎طور معنی‌داری بزرگتر نبود. نتیجه‌گیری: افراد مبتلا به بیش‎فعالی در بازتولید فواصل زمانی، از آزمودنی‎های غیرمبتلا کم‎دقت‎ترهستند و با دیرش زمانی بیشتر، اختلاف آن‎ها نیز بیشتر می‎شود. هم‎چنین عملکرد به‎طور معنی‌داری تحت تأثیر تغییر حسی ارائه‌ی محرک قرار نگرفت و تفاوت بین دو گروه نیز در تغییر حسی معنی‌دار نبود. واژه‌های کلیدی: بیش‎فعالی/نارسایی توجه، ادراک زمان، تغییر حسی ارائه‌ی محرک، دیرش زمانی، تکالیف بازتولید زمان   Abstract Aim and Background: The purpose of the current study is to examine the performance of children with and without AD/HD in time reproduction tasks involving varying durations and modalities. Methods and Materials: A group of 15 children with AD/HD from a pediatric psychiatric clinic and 15 normal children group from two schools in Mashhad were selected by using an ADHD rating scale and Conners’ parents scale. They performed time reproduction tasks in three modalities (auditory, visual, and combined auditory/visual condition) each during six durations (6, 12, 18, 24, 36, and 48 seconds). Findings: As expected, the ADHD group performed weaker in the time duration tasks. However, for varying modalities the performance of two groups weren’t meaningfully different. Furthermore, the difference in performance between two groups prolonged as temporal duration increased.Nevertheless, we observed no interaction between groups and modalities. Conclusions: For longer time durations the ADHD group performs less accurate than the other group. Still, the performance is not affected when the modality is changed.   ADHD, Time Perception, Modality Effect, Duration, Time Reproduction Task. 52 63 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-287&slc_lang=fa&sid=1 احمد عليپور احمد علیپور 10031947532846001462 10031947532846001462 No کارشناسي ارشد روان‌شناسي دانشگاه پيام نور،تهران،ايران کارشناسی ارشد روان‌شناسی دانشگاه پیام نور،تهران،ایران مهتا خزيمه مهتا خزیمه 10031947532846001463 10031947532846001463 No کارشناسي ارشد روان‌شناسي دانشگاه پيام نور،تهران،ايران کارشناسی ارشد روان‌شناسی دانشگاه پیام نور،تهران،ایران محدثه کاکوجويباري محدثه کاکوجویباری 10031947532846001464 10031947532846001464 No