fa مقایسه‌ی اثر بخشی گروه درمانی به شیوه‌ی شناختی– رفتاری با درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر خودکارآمدی افراد معتاد عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف: پژوهش‌های موجود در حوزه اعتیاد عموماً معطوف به بررسی و اتخاذ تدابیری است برای ترک! نه کیفیت زندگی فرد قربانی اعتیاد. به همین خاطر در این پژوهش ضمن آموزش افراد معتاد در جهت افزایش یا بهبود کیفیت زندگی، اصلاح و رشد آموزه های شناختی- رفتاری، تاثیر این پیشرفت‌ها بر عامل مهمی همچون خودکارآمدی مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: پژوهش از نوع نیمه تجربی همراه با گروه آزمایش و کنترل، با پیگیری (45 روزه) می‌باشد. جهت تعیین حجم نمونه ابتدا به شیوه تصادفی دو درمانگاه ترک اعتیاد (رها بخش و فردای روشن) در سال 1390، انتخاب شده‌اند. 36 نفر از افراد متقاضی شرکت در پژوهش به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (گروه درمانی به شیوه‌ی شناختی– رفتاری و درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی) و کنترل تقسیم شده‌اند. در پایان جلسات از هر سه گروه پس آزمون و پیگیری 45 روزه، به عمل آمد. به دلیل کنترل متغیرهای مداخله‌گر علاوه بر استفاده از آمار توصیفی از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش، بیانگر آن است که درمان شناختی– رفتاری و درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی توانسته اند در مرحله ی پس آزمون به طور معناداری نمرات خودکارآمدی معتادان را نسبت به گروه کنترل افزایش دهد؛ البته نکته قابل ذکر اثر بخشی بیشتر درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر خودکارآمدی معتادان در مرحله پیگیری بود (001/0 P=). نتیجه‌گیری: یافته های پژوهش اهمیت استفاده از تکنیک‌های افزایش خودکارآمدی را مشخص و نشان داد هنگامی که این تکنیک‌ها را به طور سازمان یافته در حوزه‌های مهم زندگی به کار ببریم؛ تأثیر بهتری خواهیم گرفت. aim and Background: Existing researches in the field of addiction generally focus on strategies for withdrawal not on the addicted victims quality of life. Therefore, in this study, the addicted people is educated to enhance or improve the quality of life, Reform and develop the teaching of cognitive– behavioral therapy, The impact of these developments on important factors such as self-efficacy has been studied. Methods and Materials: The research is of the type semi-experimental with experimental and control groups, with follow-up (45 days). To determine the number of the sample, at first, two clinics for addiction withdrawal (Fardaye Roshan Clinic and Rahabakhsh Clinic) in the year 1390 were selected. 36 people applying for participation in the study were randomly assigned to two groups (Cognitive Behavioral Group Therapy and Quality of Life Therapy) and control assigned. Finally, at the end of sessions, posttest and 45-day follow-up were administrated on the group. For the reason of controlling intervention variable, multivariate analysis of covariance has been use in addiction to descriptive statistics. Findings: The results of the research indicate that CBT and the treatment based on the improvement of life quality could significantly increase the addicts, scores of Self efficacy in post test compared to the control group (P<0.5). The point to be mentioned is the better functioning of the treatment based on the improvement of quality of life therapy compared to CBT in the addicts, follow-up stage of self efficacy. 279 288 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-224&slc_lang=fa&sid=1 محمدابراهيم شريعتي محمدابراهیم شریعتی 10031947532846001228 10031947532846001228 No استاديار، گروه روان شناسي، دانشكده علوم تربيتي، دانشگاه اصفهان،اصفهان، ايران استادیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان،اصفهان، ایران زهرا ايزدي خواه زهرا ایزدی خواه 10031947532846001229 10031947532846001229 No استاد، گروه روان شناسي، دانشكده علوم تربيتي، دانشگاه اصفهان،اصفهان، ايران استاد، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان،اصفهان، ایران حسين مولوي حسین مولوی 10031947532846001230 10031947532846001230 No دانشيار، مركز تحقيقات علوم رفتاري، گروه روان پزشكي، دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي اصفهان، اصفهان، ايران دانشیار، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، گروه روان پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مهرداد صالحي مهرداد صالحی 10031947532846001231 10031947532846001231 No