fa مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و درمان شفقت‌محور بر نشانگان روانشناختی و رفتار خطرپذیر در کودکان کار تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:9pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">مقدمه و هدف: </span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و درمان شفقت&shy;محور بر نشانگان روانشناختی و رفتار خطرپذیر در کودکان کار می باشد.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:9pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">مواد و روش‌&shy;ها: </span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش، نیمه آزمایشی بوده و از طرح پیش- آزمون- پس- آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه&shy;ی آماری این پژوهش را کلیه کودکان کار شهر اهواز در سال ۱۴۰۰ تشکیل داد که برای گردآوری اطلاعات از این جامعه، ۴۵ نفر از این کودکان (در فاصله سنی ۱۲ الی ۱۷) با استفاده از مصاحبه تشخیصی و شفاهی غربال&shy;گری و به صورت هدفمند انتخاب شدند و بعد از همسان سازی بر اساس ویژگی&rlm;های جمعیت شناختی به روش زوج و فرد و به صورت گمارش تصادفی در ۳ گروه ۱۵ نفره، (گروه آزمایش با آموزش تنطیم هیجان (۱۵ نفر)، گروه آزمایش با درمان شفقت محور (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. در ابتدا همه شرکت&shy;کنندگان مقیاس افسردگی-اضطراب- تنیدگی (لاویبوند و لاویبوند، ۱۹۹۵) و مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (زاده‌محمدی و همکاران، ۱۳۹۰) را تکمیل نمودند سپس آزمودنی&shy;های گروه‌&shy;های آزمایش تحت آموزش تنظیم هیجان و درمان شفقت&shy;محور قرار گرفتند، درحالی آزمودنی&shy;‌های گروه کنترل هیچ مداخله&shy;ای دریافت نکردند. پس از اجرای مداخله ها بار دیگر همه آزمودنی&shy;ها پرسشنامه&shy;های پژوهش را تکمیل کردند. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیر</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">&nbsp;و تک متغیری استفاده شد.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:9pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">یافته&shy;‌ها: </span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتایج</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نشان داد که آموزش تنظیم هیجان و درمان شفقت محور بر نشانگان روان&shy;شناختی و رفتار</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">خطرپذیر مؤثر می باشد (۰۵/۰</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">&ge;</span>p<span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) و در نتیجه این مداخله ها می&shy;تواند باعث کاهش نشانگان روان&shy;شناختی و رفتار خطرپذیر در کودکان کار گردند. به علاوه نتایج آزمون های تعقیبی نشان داد که آموزش تنظیم هیجان در مقایسه با درمان شفقت محور بر کاهش رفتار خطرپذیر در کودکان کار اثرگذاری بیشتری داشته است (۰۵/۰</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">&ge;</span>p<span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">). </span></span></span></span></span></span></span></span><br> <b><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">نتیجه‌&shy;گیری: </span></span></span></b><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">به نظر می&shy;رسد که هردو به یک اندازه بر متغیرهای پژوهش اثرگذار هستند؛ هرچند که در مرحله پیگیری آموزش تنظیم هیجان اثر ماندگارتری داشته است.</span></span> <span style="font-size:9pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:10.0pt"><span style="color:#0000cc">Aim and Background:</span></span></b><b> </b><span style="font-size:10.0pt">The purpose of this research is to compare the effectiveness of emotion regulation training and compassion-based therapy on psychological symptoms and risky behavior in working children</span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">.</span><span style="font-size:10.0pt"></span></span></span><br> <span style="font-size:9pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:10.0pt"><span style="color:blue">Materials and Methods:</span></span></b><span style="font-size:10.0pt"> The research method was semi-experimental with a pre-test, post-test design and control group. The statistical population of this research consisted of all the working children of Ahvaz city in 1400, and to collect data, 45 of the children were selected using a screening interview. They were selected in a purposeful way and after matching based on demographic characteristics in pairs and individuals and randomly assigned to 3 groups of 15 people, (experimental group with emotion regulation training (15 people), experimental group with compassion-based therapy) (15 people) and a control group (15 people) were assigned. At first, all participants completed the depression-anxiety-tension scale (Lavibond and Lavibond, 1995) and the risk-taking scale of Iranian adolescents (Zademohammadi et al., 2019), then the subjects The experimental groups were trained in emotion regulation and compassion-based therapy, while the subjects in the control group did not receive any intervention. After the interventions, all subjects completed the research questionnaires. To analyze the data, multivariate analysis of covariance and univariate analysis were used</span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">.</span><span style="font-size:10.0pt"></span></span></span><br> <span style="font-size:9pt"><span style="text-autospace:none"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:10.0pt"><span style="color:blue">Findings:</span></span></b><span style="font-size:10.0pt"> The results showed that emotion regulation training and compassion-based therapy are effective on psychological symptoms and risky behavior (p&ge;0.05) and as a result of these interventions can reduce psychological symptoms and behavior. Risky work in children. In addition, the results of follow-up tests showed that emotion regulation training had a greater effect on reducing risky behavior in working children compared to compassion-based treatment (p&ge;0.05).</span></span></span></span><br> <span style="font-size:9pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:10.0pt"><span style="color:blue">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size:10.0pt"> It seems that both have the same effect on research variables; Although it has had a more lasting effect in the follow-up phase of emotion regulation training</span></span></span> آموزش تنظیم هیجان, درمان شفقت‌محور, نشانگان روانشناختی, رفتار خطرپذیر, کودکان کار. Emotion Regulation Training, Compassion-Based Therapy, Psychological Symptoms, Risky Behavior, Children Labor. 485 500 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1051-1&slc_lang=fa&sid=1 Zeinab Salakhpour زینب سلاخ پور zeinab_salakhpour@yahoo.com 100319475328460010816 100319475328460010816 No Department of counseling, Ahvaz branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. Mansour Sodani منصور سودانی sodani_m@scu.ac.ir 100319475328460010817 100319475328460010817 Yes Professor, Department of Counseling, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran استاد گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Rezvan Homaei رضوان همائی rezvanhomaei@gmail.com 100319475328460010818 100319475328460010818 No Assistant Professor, Department of Psychology, Ahvaz branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran. استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. Masoud Shahbazei مسعود شهبازی Masoudshahbazi66@yahoo.com 100319475328460010819 100319475328460010819 No Department of Counseling, Masjed Soleiman Branch, Islamic Azad University, Masjed Soleiman, Iran. استادیار گروه مشاوره، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایران