fa اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر ناگویی هیجانی و خودانتقادی درونی‌شده در دختران کمال‌گرای روان‌رنجور: یک مطالعه‌ی آزمایشی تک موردی عمومى General پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">زمینه و هدف:</span></span></b><b> </b><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">پژوهش حاضر جهت تعیین اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر ناگویی هیجانی و خودانتقادی درونی‌شده در دختران کمال‌گرای روان‌رنجور انجام گردید.<b><span style="color:#0000cc"></span></b></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">مواد و روش‌ها:</span></span></b><b> </b><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">جامعه‌ی آماری پژوهش دختران کمال‌گرای روانجور مراجعه‌کننده به برخی مراکز مشاوره‌ی شهر اهواز بود که نمونه‌ای شامل ۵ نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و کسب حداقل نمره‌ی خط برش ۱۴۵ در آزمون کمال‌گرایی روان‌رنجور انتخاب شدند. </span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">این مطالعه از نوع طرح شبه‌آزمایشی تک موردی بود. پروتکل درمان متمرکز بر هیجان (</span><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:">گلدمن و گرینبرگ، ۲۰۱۵</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">) طی ۱۱ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای اجرا شد. </span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">مشارکت‌کنندگان مقیاس ناگویی‌هیجانی و سطوح خودانتقادی را تکمیل نمودند. </span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">داده‌ها در سه مرحله خط پایه، درمان و پیگیری جمع‌‌آوری شدند و به روش شاخص تغییر پایا، درصد بهبودی و ترسیم دیداری تحلیل شدند.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">یافته‌ها:</span></span></b> <span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">نتایج درصد بهبودی نشان داد که آزمودنی‌ها در مرحله‌ی درمان در متغیر ناگویی هیجانی (۵۸/۱۰) و در متغیر خودانتقادی درونی‌شده (۳۲/۲۱) و در مرحله‌ی پیگیری در متغیر ناگویی هیجانی (۴۱/۱۹) و در متغیر خودانتقادی درونی‌شده (۷۶/۵۱) بهبود پیدا کردند. همچنین شاخص تغییر پایای هر دو متغیر در مرحله‌ی پس از درمان و پیگیری معنی‌دار (۹۶/۱ </span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">z=</span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"> و سطح معنی‌داری ۰۵/۰) بود.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:#0000cc">نتیجه‌گیری:</span></span></b><b> </b><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">بنابراین درمان متمرکز بر هیجان باعث کاهش ناگویی هیجانی و خودانتقادی درونی‌شده در دختران کمال‌گرای روان‌رنجور می‌شود.</span></span></span></span></span></span><br> <br> <strong>تازه‌های تحقیق<br> سیده زهرا علوی: </strong><a href="https://scholar.google.com/citations?hl=en&user=KDbhRz0AAAAJ">Google Scholar</a>, <a href="https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/?term=Seyedeh+Zahra+Alavi">Pubmed</a> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#0000cc">Aim and Background:</span></span></span></b><b> </b><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The aim of the current study was to investigate the effectiveness </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">of Emotion Focused Therapy on Alexithymia and Internalized Self-Criticism </span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">in </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Neurotic</span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Perfectionist</span></span> <span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">girls</span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#0000cc">Methods and Materials:</span></span></span></b><b> </b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The statistical population consisted of all Neurotic</span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Perfectionist girls </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">in Ahvaz. The research sample consisted of 5 girls that were selected according to the results of the neurotic perfectionism questionnaires (NPQ), using purposeful sampling method. In this research, a single-case experimental design, type of concurrent multiple baseline designs was used. <span style="color:black">Instruments were </span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">Toronto</span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"> ʼs</span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"> Alexithymia Scale (1994), </span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">Thompson</span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"> and Zuroff</span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"> ʼs</span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"> The Levels of Self-Criticism Scale (LSCS) (2004). </span></span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The data was collected in three phases of baseline, during intervention, and three month follow-up</span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">.</span></span><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#0000cc"></span></span></span></b></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#0000cc">Findings:</span></span></span></b><b> </b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The findings indicate that the subjects in the treatment phase experienced improvement in Alexithymia (10.58) and Internalized Self-Criticism (21.32), and in the follow-up in regards to Alexithymia (19.41) and Internalized Self-Criticism (51.76). The change index was indicative of meaningful changes (z=1.96 &alpha;=0.05).<b><span style="color:#0000cc"></span></b></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:#0000cc">Conclusions:</span></span></span></b><b> </b><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Therefore, the research findings illustrated that Emotion Focused Therapy reduces Alexithymia and Internalized Self-Criticism </span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">in </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Neurotic</span></span><span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> Perfectionist</span></span> <span lang="EN" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">girls.</span></span><span style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></span></span></span></span> درمان متمرکز بر هیجان, ناگویی هیجانی, خودانتقادی درونی‌شده, کمال‌گرایی روان‌رنجور Emotion Focused Therapy, Alexithymia, Internalized Self-Criticism, Neurotic Perfectionism 151 164 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-927-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Khadem Dezfuli زهرا خادم دزفولی zahrakhadem1984@gmail.com 100319475328460010184 100319475328460010184 No PhD. student in counseling, Department of Counseling, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran. دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. Seyedeh Zahra Alavi سیده زهرا علوی zahra.alavi@iau.ac.ir 100319475328460010185 100319475328460010185 Yes Department of Psychology, Susangard Branch, Islamic Azad University, Susangard, Iran. گروه روان‌شناسی، واحد سوسنگرد، دانشگاه آزاد اسلامی، سوسنگرد، ایران. Masoud Shahbazi مسعود شهبازی masoudshahbazi66@yahoo.com 100319475328460010186 100319475328460010186 No Department of Counseling, Masjed Soleiman Branch, Islamic Azad University, Masjed Soleiman, Iran. گروه مشاوره، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران.