دوره 23، شماره 4 - ( 12-1404 )
جلد 23 شماره 4 صفحات 740-729 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استاد، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ،bghobari@ut.ac.ir
3- استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2- استاد، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ،
3- استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
چکیده: (256 مشاهده)
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بسته آموزشی مبتنی بر اصلاح شناختی رفتاری بر بهبود خودکارآمدی تحصیلی کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه انجام شد.
مواد و روشها: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه مراجعهکننده به مراکز مشاوره منطقه 22 تهران در سال 1403 بود که تعداد 30 نفر از این کودکان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. ابزار اندازهگیری در این پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (1999) بود. گروه آزمایش 12 جلسهی 60 دقیقهای (هفتهای 3 جلسه) تحت بسته آموزش گروهی اصلاح شناختی رفتاری قرار گرفت و گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل دادههای آماری با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و با نرمافزار SPSS نسخه ۲3 صورت گرفت.
یافتهها: یافتهها نشان داد که بسته آموزشی مبتنی بر اصلاح شناختی رفتاری بر بهبود خودکارآمدی تحصیلی کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه اثربخش است (001/0p<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدست آمده از این پژوهش، پیشنهاد میشود که بسته آموزشی مبتنی بر اصلاح شناختی رفتاری در کنار سایر مداخلات روانشناختی به عنوان یکی از روشهای مؤثر در بهبود خودکارآمدی تحصیلی کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه بکار گرفته شود.
مواد و روشها: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه مراجعهکننده به مراکز مشاوره منطقه 22 تهران در سال 1403 بود که تعداد 30 نفر از این کودکان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. ابزار اندازهگیری در این پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (1999) بود. گروه آزمایش 12 جلسهی 60 دقیقهای (هفتهای 3 جلسه) تحت بسته آموزش گروهی اصلاح شناختی رفتاری قرار گرفت و گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل دادههای آماری با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و با نرمافزار SPSS نسخه ۲3 صورت گرفت.
یافتهها: یافتهها نشان داد که بسته آموزشی مبتنی بر اصلاح شناختی رفتاری بر بهبود خودکارآمدی تحصیلی کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه اثربخش است (001/0p<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدست آمده از این پژوهش، پیشنهاد میشود که بسته آموزشی مبتنی بر اصلاح شناختی رفتاری در کنار سایر مداخلات روانشناختی به عنوان یکی از روشهای مؤثر در بهبود خودکارآمدی تحصیلی کودکان 10 تا 12 سال مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه بکار گرفته شود.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |