دوره 23، شماره 1 - ( 3-1404 )
جلد 23 شماره 1 صفحات 87-72 |
برگشت به فهرست نسخه ها
نگار رازقی1 
، اکرم دهقانی*2 ، شهربانو قهاری3 ، عباس حقایق4
، اکرم دهقانی*2 ، شهربانو قهاری3 ، عباس حقایق4
1- گروه روان شناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. ،Ddehghani55@yahoo.com
3- استادیار، گروه سلامت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان(انستیتو روان پزشکی تهران)دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
4- دانشیار، گروه روان شناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. ،
3- استادیار، گروه سلامت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان(انستیتو روان پزشکی تهران)دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
4- دانشیار، گروه روان شناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
چکیده: (1204 مشاهده)
زمینه و هدف: ازدواج یکی از مهم ترین رویدادهایی است که میتواند موجب رشد و شکوفایی زوجین شود که نشان دهنده سبکهای حل تعارضات آنها است. البته این سبکها تحت تاثیر عوامل مختلفی میباشد که نیاز به بررسی دارد. بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین سبکهای حل تعارض با ذهنیتهای طرحواره با نقش میانجی احساس تنهایی، حساسیت بین فردی و خشم سرکوب شده در زنان تک والد بود.
مواد و روشها: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان تک والد شهر تهران در نیمهی دوم (شش ماه دوم) سال 1402 بودند که با روش نمونه گیری در دسترس به تعداد 359 نفر انتخاب و به پرسشنامههای سبک حل تعارض توماس-کیلمن (1974)، حساسیت بین فردی بویسی و پارکر (1989)، احساس تنهایی مقیمی و همکاران (1402)، ذهنیتهای طرحواره لوبستال و همکاران (2010) و خشم اسپیلبرگر (1999) پاسخ دادند. جهت محاسبه شاخصهای توصیفی و همبستگی از نرم افزار SPSS27 و برای مدلیابی معادلات ساختاری نیز، از نرم افزار AMOS26 استفاده شد.
یافتهها: مبتنی بر نتایج در نگاره مدل پژوهش، تمامی مسیرهای مستقیم مفروضه، به غیر از مسیر ذهنیتهای طرحوارهای و احساس تنهایی با سبکهای حل تعارض، دارای اثر مستقیم و منفی معنیداری هستند (05/0>P). همچنین نقش میانجی حساسیت بین فردی، احساس تنهایی و خشم سرکوب شده، در ارتباط بین سبکهای حل تعارض با ذهنیتهای طرحواره در سطح معنیداری (01/0=P) قرار دارد.
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد، ذهنیتهای طرحواره میتوانند سبکهای حل تعارض را در زنان تک والد را برمبنای حساسیت بین فردی، احساس تنهایی و خشم سرکوب شده در زنان تک والد پیش بینی کنند.
مواد و روشها: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان تک والد شهر تهران در نیمهی دوم (شش ماه دوم) سال 1402 بودند که با روش نمونه گیری در دسترس به تعداد 359 نفر انتخاب و به پرسشنامههای سبک حل تعارض توماس-کیلمن (1974)، حساسیت بین فردی بویسی و پارکر (1989)، احساس تنهایی مقیمی و همکاران (1402)، ذهنیتهای طرحواره لوبستال و همکاران (2010) و خشم اسپیلبرگر (1999) پاسخ دادند. جهت محاسبه شاخصهای توصیفی و همبستگی از نرم افزار SPSS27 و برای مدلیابی معادلات ساختاری نیز، از نرم افزار AMOS26 استفاده شد.
یافتهها: مبتنی بر نتایج در نگاره مدل پژوهش، تمامی مسیرهای مستقیم مفروضه، به غیر از مسیر ذهنیتهای طرحوارهای و احساس تنهایی با سبکهای حل تعارض، دارای اثر مستقیم و منفی معنیداری هستند (05/0>P). همچنین نقش میانجی حساسیت بین فردی، احساس تنهایی و خشم سرکوب شده، در ارتباط بین سبکهای حل تعارض با ذهنیتهای طرحواره در سطح معنیداری (01/0=P) قرار دارد.
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد، ذهنیتهای طرحواره میتوانند سبکهای حل تعارض را در زنان تک والد را برمبنای حساسیت بین فردی، احساس تنهایی و خشم سرکوب شده در زنان تک والد پیش بینی کنند.
واژههای کلیدی: سبک های حل تعارض، احساس تنهایی، ذهنیت های طرحواره، خشم سرکوب شده، حساسیت بین فردی، زنان تک والد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |