دوره 21، شماره 3 - ( 7-1402 )
جلد 21 شماره 3 صفحات 484-475 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ،arjmandnia@ut.ac.ir
3- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ،
3- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
چکیده: (1933 مشاهده)
مقدمه و هدف: کموزنی هنگام تولد یکی از شاخصهای مهم بهداشتی در ارزیابی مراقبتهای دوران بارداری در سراسر جهان است. لذا با شناخت عوامل خطرزای مرتبط با کموزنی میتوان از بروز کموزنی پیشگیری کرد. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی اثربخشی مداخله مثبتنگر بر کاهش افسردگی، اضطراب و استرس مادران دارای نوزاد کم وزن است.
مواد و روشها: طرح پژوهش از نوع شبهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دارای نوزاد کم وزن در شهر شهر دزفول بود که از میان آنان 30 نفر بهصورت هدفمند انتخاب و در 2 گروه 15 نفری آزمایش و گواه قرار داده شدند. ابزار پژوهش مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (لاوبوند و لاوبوند، 1995) بود. ابتدا پیشآزمون در دو گروه اجرا شد، سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت مداخله مثبتنگر قرار گرفت. این جلسات بهصورت گروهی و هفتگی برگزار شد. در پایان، هر دو گروه مورد سنجش پسآزمون قرار گرفتند. از تحلیل واریانس یکطرفه برای تغییرات بینگروهی با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 و سطح معنیداری 05/0>P استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس تکمتغیری نشان داد که مداخله مثبتنگر موجب کاهش افسردگی، اضطراب و استرس مادران دارای نوزاد کموزن شده است (001/0P<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بدست آمده میتوان نتیجه گرفت که مداخله مثبتنگر یک درمان مؤثر برای کاهش افسردگی، اضطراب و استرس مادران دارای نوزاد کموزن و بهطور کلی بهبود سلامت روان افراد باشد.
مواد و روشها: طرح پژوهش از نوع شبهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دارای نوزاد کم وزن در شهر شهر دزفول بود که از میان آنان 30 نفر بهصورت هدفمند انتخاب و در 2 گروه 15 نفری آزمایش و گواه قرار داده شدند. ابزار پژوهش مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (لاوبوند و لاوبوند، 1995) بود. ابتدا پیشآزمون در دو گروه اجرا شد، سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت مداخله مثبتنگر قرار گرفت. این جلسات بهصورت گروهی و هفتگی برگزار شد. در پایان، هر دو گروه مورد سنجش پسآزمون قرار گرفتند. از تحلیل واریانس یکطرفه برای تغییرات بینگروهی با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 و سطح معنیداری 05/0>P استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس تکمتغیری نشان داد که مداخله مثبتنگر موجب کاهش افسردگی، اضطراب و استرس مادران دارای نوزاد کموزن شده است (001/0P<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بدست آمده میتوان نتیجه گرفت که مداخله مثبتنگر یک درمان مؤثر برای کاهش افسردگی، اضطراب و استرس مادران دارای نوزاد کموزن و بهطور کلی بهبود سلامت روان افراد باشد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |