دوره 21، شماره 1 - ( 2-1402 )
جلد 21 شماره 1 صفحات 21-11 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. ،mansoury_am@yahoo.com
2- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. ،
چکیده: (2959 مشاهده)
زمینه و هدف: همهگیری بیماری کرونا بهعنوان یک عامل تهدید جهانی، استرس، اضطراب و پریشانی بالایی برای کارکنان مراقبتهای بهداشتی ایجاد کرده است. اگرچه رابطه بین راهبردهای تنظیم هیجان و مقابله معنوی با پریشانی روانشناختی تائید شده است، اما توجه اندکی به عواملی میانجی این رابطه شده است. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی اضطراب کرونا در رابطه بین راهبردهای تنظیم هیجان و مقابله معنوی با پریشانی روانشناختی کارکنان مراقبتهای بهداشتی انجام شد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر ازنظر هدف بنیادی و به لحاظ روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان مراقبتهای بهداشتی شهر مشهد بود. در این مطالعه مقطعی 366 نفر در سال 1400 شرکت کردند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان، پرسشنامه مقابله معنوی، مقیاس اضطراب بیماری کرونا و مقیاس پریشانی روانشناختی استفاده شد. دادههای پژوهش به کمک شاخصهای توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و روش تحلیل مسیر تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که سطح پریشانی روانشناختی و اضطراب کرونا در کارکنان مراقبتهای بهداشتی 52/10±01/17 و 91/8±26/13 بود. بین راهبردهای تنظیم هیجان ناسازگار، مقابله معنوی مثبت و منفی و اضطراب کرونا با پریشانی روانشناختی رابطه معنادار وجود داشت (01/0 >P). مدل مربوط به نقش میانجی اضطراب کرونا در رابطه بین راهبردهای تنظیم هیجان ناسازگار و مقابله معنوی منفی با پریشانی روانشناختی کارکنان مراقبتهای بهداشتی برازش خوبی داشت (99/0 =CFI، 99/0 =NFI، 99/0 =IFI، 1 =GFI، 078/0 =RMSEA).
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد که تنظیم هیجان، مقابله معنوی و اضطراب کرونا نقش مهمی در پریشانی روانشناختی کارکنان مراقبتهای بهداشتی دارند. یافتههای این پژوهش میتواند به تدوین مداخلههای هیجان محور و معنویتگرا برای کاهش اضطراب کرونا و پریشانی روانشناختی ناشی از آن در کارکنان مراقبتهای بهداشتی کمک کند.
تازههای تحقیق
احمد منصوری: Google Scholar, Pubmed
مواد و روشها: پژوهش حاضر ازنظر هدف بنیادی و به لحاظ روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان مراقبتهای بهداشتی شهر مشهد بود. در این مطالعه مقطعی 366 نفر در سال 1400 شرکت کردند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان، پرسشنامه مقابله معنوی، مقیاس اضطراب بیماری کرونا و مقیاس پریشانی روانشناختی استفاده شد. دادههای پژوهش به کمک شاخصهای توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و روش تحلیل مسیر تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که سطح پریشانی روانشناختی و اضطراب کرونا در کارکنان مراقبتهای بهداشتی 52/10±01/17 و 91/8±26/13 بود. بین راهبردهای تنظیم هیجان ناسازگار، مقابله معنوی مثبت و منفی و اضطراب کرونا با پریشانی روانشناختی رابطه معنادار وجود داشت (01/0 >P). مدل مربوط به نقش میانجی اضطراب کرونا در رابطه بین راهبردهای تنظیم هیجان ناسازگار و مقابله معنوی منفی با پریشانی روانشناختی کارکنان مراقبتهای بهداشتی برازش خوبی داشت (99/0 =CFI، 99/0 =NFI، 99/0 =IFI، 1 =GFI، 078/0 =RMSEA).
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد که تنظیم هیجان، مقابله معنوی و اضطراب کرونا نقش مهمی در پریشانی روانشناختی کارکنان مراقبتهای بهداشتی دارند. یافتههای این پژوهش میتواند به تدوین مداخلههای هیجان محور و معنویتگرا برای کاهش اضطراب کرونا و پریشانی روانشناختی ناشی از آن در کارکنان مراقبتهای بهداشتی کمک کند.
تازههای تحقیق
احمد منصوری: Google Scholar, Pubmed
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |