fa مقایسه اثربخشی مشاوره مبتنی بر بسته آموزشی تعهدافزایی و زوج‌درمانی هیجان مدار بر دلزدگی زناشویی و بخشودگی زنان با مبتلا به خیانت مجازی تخصصي Special پژوهشي Research <strong><span style="color:#0000cc;"><span style="font-family:B Mitra;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:B Mitra;">خیانت زناشویی به هرگونه رابطه عاطفی یا جنسی یا مجازی فراتر از چهارچوب رابطه متعهدانه بین دو همسر اطلاق می‌شود که یکی از مهم‌ترین عوامل تهدیدکننده عملکرد، ثبات و تداوم زندگی زناشویی است؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی مشاوره مبتنی بر تعهدافزایی و مشاوره مبتنی بر زوج‌درمانی هیجان مدار بر دلزدگی زناشویی و بخشودگی زنان مبتلا به خیانت مجازی بود.</span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#0000cc;"><span style="font-family:B Mitra;">مواد و روش‌ها:</span></span></span></strong> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Mitra;">روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش&shy;آزمون </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:Arial,sans-serif;">&ndash;</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Mitra;"> پس&shy;آزمون دو گروه آزمایش و یک گروه</span></span><span style="font-family:B Mitra;"></span><br> <span style="font-family:B Mitra;">گواه به همراه آزمون پیگیری بود. از جامعه زنان متأهل مبتلا به خیانت مجازی شهر اصفهان، تعداد ۴۵ نفر به روش در دسترس انتخاب و با استفاده از روش تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) جایگزین شدند. گروه&shy;های آزمایش </span><span style="font-family:B Mitra;">مشاوره </span><span style="font-family:B Mitra;">مبتنی بر زوج‌درمانی هیجان مدار و مشاوره مبتنی بر تعهدافزایی را در ۹ جلسه ۹۰ دقیقه&shy;ای دریافت </span><span style="font-family:B Mitra;">کردند </span><span style="font-family:B Mitra;">و گروه کنترل هیچ مشاوره‌ای دریافت نکرد. ابزار مورد استفاده در پژوهش پرسشنامه </span><span style="font-family:B Mitra;">دلزدگی زناشویی (پاینز، ۱۹۹۶) و پرسشنامه بخشودگی فردی (احتشام زاده، ۱۳۸۸). </span><span style="font-family:B Mitra;">بود. داده&shy;های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه&shy;گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن فرونی تحلیل شد</span><span dir="LTR"><span style="font-family:B Mitra;">.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"></span><br> <strong><span style="color:#0000cc;"><span style="font-family:B Mitra;">یافته‌ها:</span></span></strong> <span style="font-family:B Mitra;">یافته&shy;های پژوهش نشان داد که هر دو روش تعهدافزایی و زوج‌درمانی هیجان مدار ب</span><span style="font-family:B Mitra;">ر کاهش دلزدگی زناشویی و بخشودگی زنان مبتلا به خیانت مجازی مؤثر بوده است و بسته مشاوره‌ای تعهدافزایی اثر </span><span style="font-family:B Mitra;">معنادارتری</span><span style="font-family:B Mitra;"> داشته است (۰۵/۰></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span></em><span style="font-family:B Mitra;">).</span><span style="font-family:B Mitra;"></span><br> <strong><span style="color:#0000cc;"><span style="font-family:B Mitra;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong> <span style="font-family:B Mitra;">با توجه به نتایج به‌دست‌آمده به نظر می‌رسد که استفاده از هر دو روش تعهدافزایی و زوج‌درمانی هیجان مدار </span><span style="font-family:B Mitra;">به‌منظور بهبود دلزدگی زناشویی و بخشودگی زنان مبتلا به خیانت مجازی مؤثر بوده است</span> <span style="font-family:B Mitra;">و پیشنهاد می&shy;گردد به‌عنوان رویکردهای درمانی و مشاوره‌ای توسط روانشناسان و مشاوران خانواده استفاده گردد.</span> <strong>Aim and Background</strong>: Marital infidelity refers to any emotionally or sexual or virtual relationship beyond the framework of a committed relationship between two spouses, which is one of the most important factors threatening the performance, stability and continuity of married life. Therefore, the aim of this study was to Comparison of the effectiveness of Commitment-Building Counseling Package and Emotionally-Focused Couple Therapy on marital boredom and forgiveness of women with virtual infidelity.<br> <strong>Methods and Materials:</strong> Research method in terms of applied purpose and in terms of implementation method, quasi-experimental with pre-test-post-test design of two experimental groups and one group<br> The witness was accompanied by a follow-up test. From the community of married women with the experience of virtual infidelity in Isfahan, 45 people were selected by the available method and were randomly divided into three groups using the method. Marital boredom questionnaire (Pins, 1996) and interpersonal forgiveness questionnaire (Ehteshamzadeh, 2009) were used. Research data were analyzed using repeated measures analysis of variance and Bonferroni post hoc test.<br> <strong>Findings:</strong> The results of the analysis both commitment-making and emotionally-oriented couple therapy methods were effective in reducing marital boredom and forgiveness of women with virtual infidelity, and commitment-building Counseling package had a more significant effect (<em>p</em><0.05).<strong><span dir="RTL"></span></strong><br> <strong>Conclusions:</strong> According to the obtained results, it seems that the use of both commitment-making and emotion-oriented couple therapy methods to improve marital boredom and forgiveness of women with virtual infidelity experience has been effective and it is suggested to be used as therapeutic and educational approaches.<strong><span dir="RTL"></span></strong> تعهدافزایی, زوج درمانی هیجان مدار, دلزدگی زناشویی, بخشودگی, خیانت مجازی Commitment, Emotionally focused couple therapy, Marital boredom, Forgiveness, Virtual infidelity 342 357 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-398-1&slc_lang=fa&sid=1 Elham Ghafaralahi الهام غفرالهی elham51440@gmail.com 10031947532846006643 10031947532846006643 No Department of Educational Sciences and Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران Ozra Etemadi عذرا اعتمادی o.etemadi@edu.ui.ac.ir 10031947532846006644 10031947532846006644 Yes Department of Counseling, faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Zahra Yousefi زهرا یوسفی z.yousefi@khuisf.ac.ir 10031947532846006645 10031947532846006645 No Clinical Psychology group, Department of Educational Sciences and Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران Mohammadreza Abedi محمدرضا عابدی m.r.abedi@edu.ui.ac.ir 10031947532846006646 10031947532846006646 No Department of Counseling, faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Hajar Torkan هاجر ترکان h.torkan@khuisf.ac.ir 10031947532846006647 10031947532846006647 No Clinical Psychology group, Department of Educational Sciences and Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران