fa اثربخشی روش والدگری کازدین بر روابط والد-کودک در دانش آموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای عمومى General پژوهشي Research <p><strong>زمینه و هدف:</strong><strong> </strong>اختلال نافرمانی مقابله‌ای (Oppositional<strong> </strong>Defiant<strong> </strong>Disorder یا ODD)، اختلالی تدریجی و مزمن است که تقریباً همیشه در روابط بین فردی و عملکردی تحصیلی کوک تداخل ایجاد می‌کند. آموزش والدگری یکی از روش‌های مداخله مؤثر در ODD است که در آن والدین می‌آموزند چگونه با فرزند خود رفتار نمایند. ازاین‌رو پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی برنامه آموزش والدگری کازدین (Kazdin<strong> </strong>method<strong> </strong>for<strong> </strong>parenting) بر روابط والد-کودک (Parent-child<strong> </strong>relationships) در دانش آموزان مبتلا به ODD انجام شد.</p> <p><strong>مواد و روش‌ها: </strong>این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری ۹۰ روزه بود. از بین دانش آموزان مبتلا به ODD بر اساس کسب نمره بالاتر از نقطه برش در سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (Child Behavior Checklist یا CBCL) و مصاحبه بالینی انجام شده توسط مشاور مدرسه، تعداد ۳۰ دانش‌آموز انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه ۱۵ نفر). گروه آزمایش برنامه والد گری Kazdin<strong> </strong>را طی ۱۲ جلسه به مدت ۹۰ دقیقه دریافت کردند. شرکت‌کنندگان در پژوهش در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری به پرسشنامه رابطه والد-کودک (Child-Parent Relationship Scale یا CPRS) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد.</p> <p><strong>یافته‌ها: </strong>برنامه آموزش والدگری Kazdin منجر به افزایش معنی‌دار تعامل والد- کودک در خرده مقیاس‌های نزدیکی و رابطه کلی مثبت و کاهش تعارض و وابستگی در کودکان مبتلا به ODD شد (۰۰۱/۰>p).</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>: </strong>برنامه آموزش والدگری Kazdin موجب افزایش روابط والد- کودک در کودکان مبتلا به ODD شد. بر اساس نتایج حاضر آموزش والدین به شیوه کازدین می‌تواند روش کارآمدی در بهبود روابط والد-کودک در بین دانش آموزان مبتلا به ODD باشد.</p> <p><strong>Aim and Background: </strong>Oppositional Defiant Disorder (ODD) is a gradual and chronic one always interacting with Cook&rsquo;s interpersonal relationships and academic performance. Parenting is one of the effective methods for ODD, in which parents learn how to treat their children. The present study aimed to investigate the effectiveness of the Kazdin method for parenting on parent-child relationships among the students with ODD.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>The study employed a quasi-experimental research with a pretest-posttest as well as 90-day follow-up and control group design. Of the students with ODD, based on the score above the cut-off point in the Achenbach Child Behavior Checklist (CBCL) and clinical interview by school&rsquo;s consultant 30 students were selected and randomly divided into two experimental and control groups (each group contained 15 participants). The experimental group received the Kazdin method for parenting for twelve 90-minute sessions. The participants answered to Child-Parent Relationship Scale (CPRS) in three stages: pre-test, post-test and follow-up. The data were analyzed by repeated measures ANOVA.</p> <p><strong>Findings: </strong>The Kazdin method for parenting training significantly increased the parent-child relationships in the subscales of proximity, the general positive relationship, the reduction of conflict, and dependence in children with ODD (p<0.001).</p> <p><strong>Conclusions: </strong>The Kazdin method for parenting training has increased the parent-child relationships in children with ODD. According to the results of this study, the Kazdin method for parenting can be an effective way to improve parent-child relationships among students with ODD.</p> اختلال نافرمانی مقابله‌ای, تعارض, فرزند پروری, نزدیکی, وابستگی, Attachment, Conflict, Parenting, Oppositional defiant disorder 453 465 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-527&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Fooladvand مریم فولادوند m.fooladvand@khuisf.ac.ir 10031947532846002703 10031947532846002703 No PhD Candidate, Department of Educational Psychology, School of Education and Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran. دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان،ایران. Mohammad Ali Nadi محمد علی نادی mnadi@khuisf.ac.ir 10031947532846002704 10031947532846002704 Yes Associate Professor Department of Educational Psychology, School of Education and Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران. Ahmad Abedi احمد عابدی a.abedi@edu.ui.ac.ir 10031947532846002705 10031947532846002705 No Associate Professor, Department of Psychology and Education of Children with Special Needs, School of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشیار،گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Ilnaz Sajjadian ایلناز سجادیان i.sajjadian@khuisf.ac.ir 10031947532846002706 10031947532846002706 No Assistant Professor, Department of clinical psychology, school of Education and Psychology, Isfahan(Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran. استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان). اصفهان. ایران