fa رشد تصمیم‌گیری تخصیص منابع کودکان 4 تا 6 ساله در موقعیت‌های نابرابر سودمند و ناسودمند عمومى General پژوهشي Research <p><strong>زمینه و هدف:</strong><strong> </strong>چگونگی تخصیص منابع در طول رشد و عوامل انگیزشی آن به‌ویژه در کودکی یافته‌های مهمی پیرامون رشد عدالت در اختیار روانشناسان رشد قرار می‌دهد. در حدود 4 سالگی، تفکر کودک درباره خود و دیگران ابعاد مختلفی پیدا کرده و درک اجتماعی‌اش افزایش می‌یابد. در این زمان، کودک قادر است درباره چگونگی و میزان تقسیم کردن منابع و دارایی‌هایش با دیگران تصمیم بگیرد. در طول رشد در نظر گرفتن نفع شخصی یا برقراری عدالت به هنگام تخصیص منابع اهمیت پیدا می‌کند. هدف مطالعه حاضر بررسی رشد رفتار تخصیص منابع در دختران و پسران 4 تا 6 سال در موقعیت‌های برابر سودمند و برابر ناسودمند بود.</p> <p><strong>مواد و روش‌ها: </strong>این مطالعه به روش توصیفی همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان 4 تا 6 ساله مهدکودک‌های چهار منطقه مختلف از تهران در سال 1396-1395 بود. سی‌وچهار کودک 4 ساله (17 دختر)، 36 کودک 5 ساله (18 دختر)، 32 کودک 6 ساله (16 دختر) به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای خوشه‌ای در مطالعه شرکت کردند. از کودکان خواسته شد که در تکلیف تخصیص منابع در موقعیت‌های هزینه‌بر سودمند، هزینه‌بر ناسودمند و بدون هزینه سودمند منابع را با کودک دیگر تقسیم کنند.</p> <p><strong>یافته‌ها: </strong>با استفاده از روش همبستگی پیرسون مشخص شد که با افزایش سن از 4 تا 6 سالگی، میزان تخصیص منابع ثابت باقی می‌ماند. تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که کودکان در موقعیت نابرابر ناسودمند بیشتر از موقعیت نابرابر ناسودمند منابع را تخصیص می‌دهند (05/0p<). همچنین، کودکان 4 ساله بیشتر از دو گروه دیگر در موقعیت نابرابر ناسودمند منابع را به دیگری تخصیص دادند (05/0p<). درنهایت، دختران 6 ساله بیشتر از پسران هم‌سال خود تخصیص منابع کردند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>: </strong>نتایج پژوهش حاضر نشان داد که انگیزه اصلی در میزان تخصیص منابع در دوران 4 تا 6 سالگی در موقعیت‌های نابرابر ناسودمند و سودمند نفع شخصی بوده و این اثر در کودکان 4 ساله بیشتر از کودکان 5 و 6 ساله‌ است. همچنین مفهوم برابری و عدالت در بازه سنی 4 تا 6 سالگی به هنگام تخصیص منابع هنوز رشد پیدا نکرده است.</p> <p><strong>Aim and Background: </strong>How to allocate resources during development and its underlying motives provide developmental psychologists with understanding about fairness development. By age 4, children&#39;s social understanding of self and others is increased. This allows children to decide how to allocating resources towards others. As child develops considering fairness or self-interest concerns matters during allocating resources. This study aimed to examine resource allocation development in 4-6-year-old children in advantageous inequality and disadvantageous inequality conditions.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This was a correlational study with the population of all 4-6-year-olds from kindergartens in 4 region of Tehran in years 1395-1396. One hundred and two participants aged 4 (n=34, 17 girls), 5 (n=36, 18 girls) and 6 (n=32, 16 girls) were selected through a clustered sampling. Participants were asked to distribute resources in with cost-advantageous/disadvantageous and without cost-advantageous conditions.</p> <p><strong>Findings: </strong>Results showed that children more allocated resources in with cost disadvantageous condition as compared to other conditions (p<0.05). Across age groups, 4-year-old children significantly shared more resources in disadvantageous condition (p<0.05). 6-year-old girls allocated more resources when compared to boys.</p> <p><strong>Conclusions: </strong>Our findings suggest that self-interest seems to be the main motives in allocating resource of 4-6-year-old children in advantageous and disadvantageous conditions. In addition, during 4-6-years of old children do not use fairness consideration in their decisions about resources.</p> تخصیص منابع, نابرابری ناسودمند, نابرابری سودمند, کودکان, رشد. Advantageous Inequality, Development, Disadvantageous Inequality, Resource Allocation, Preschoolers. 429 439 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-525&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Keshvari فاطمه کشوری fatemehkeshvari@yahoo.com 10031947532846002696 10031947532846002696 Yes Ph.D. Candidate in Cognitive Psychology, Institute for Cognitive and Brain Science, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی شناختی، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Hossein Lotfabadi حسین لطف آبادی 10031947532846002697 10031947532846002697 No Professor of Psychology, Department of Clinical and Health Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. استاد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی بالینی و سلامت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Saied Imani سعید ایمانی S_Imani@sbu.ac.ir 10031947532846002698 10031947532846002698 No Assistant Professor, Department of Clinical and Health Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی بالینی و سلامت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Mojtaba Habibi مجتبی حبیبی Mo_habibi@sbu.ac.ir 10031947532846002699 10031947532846002699 No Assistant Professor, Health Promotion Research Center, Department of Health Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. استادیار گروه روانشناسی سلامت، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.