fa تأثیر سایکودرام در بازتوانی هیجانی بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی نوع یک عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : بازشناسی تظاهرات چهره‌ای هیجانات، جزء اصلی ارتباطات غیر کلامی به شمار می‌رود و نقص در این توانایی، با ضعف در ارتباط اجتماعی همراه می‌باشد. اختلال دو قطبی از جمله اختلالاتی است که با این نقص مشخص می‌شود. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر سایکودرام در بازتوانی هیجانی بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه تجربی به صورت پیش‌آزمون، پس‌آزمون و همراه با گروه شاهد انجام شد. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، 20 آزمودنی که توسط روان‌پزشک بر اساس ملاک‌های Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-5 th Edition (DSM-V)، تشخیص بیماری دو قطبی را دریافت کرده بودند، انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمایش طی 8 جلسه، تحت درمان سایکودرام قرار گرفت. نمرات پرسش‌نامه بازتوانی هیجانی هر دو گروه قبل و پس از مداخله و در مرحله پیگیری شش ماهه جمع‌آوری و با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: افزایش معنی‌داری در نمرات مراحل پس‌آزمون و پیگیری در مقایسه با نمرات پیش‌آزمون گروه آزمایش مشاهده شد (73/0 = 2 h، 001/0 > P، 87/49 = (36و2) F). همچنین، یافته‌های بین گروهی بیانگر وجود تفاوت معنی‌دار بین دو گروه آزمایش و شاهد بود (58/0 = 2 h، 050/0 > P، 32/5 = (18 و1) F). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که سایکودرام در افزایش بازتوانی هیجانی بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی مؤثر می‌باشد. بنابراین، به عنوان یک روش درمانی تأثیرگذار برای این بیماران توصیه می‌شود. Aim and Background: The main component of nonverbal communication is recognition of face expressions of emotions, and defect in this ability is associated with weakness in social communication. Bipolar disorder is a kind of disorder that is characterized by this defect. Thus, this study aimed to investigate the effect of psychodrama on emotional rehabilitation of patients with bipolar disorder. Methods and Materials: This experimental study was carried out through pre- and post-test by control group. Using purposeful sampling method, 20 subjects were selected who were diagnosed with bipolar disorder by the psychiatrist according to Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-5 th Edition (DSM-5). Then, subjects were randomly assigned to two groups; experimental and control. The experimental group received 8 sessions of psychodrama treatment. The scores of the emotional rehabilitation questionnaire of both groups were collected before and after the intervention and in the follow-up period of 6 months, and then were analyzed by repeated measures of analysis of variance (ANOVA). Findings: &nbsp;A significant increase in the scores of post-test and follow-up in comparison with that of pre-test in experimental group (F (2,36) = 49.87, P < 0.001, h 2 = 0.73). Also, the between-group results showed a significant difference between the experimental and control groups (F (1,18) = 5.32, P < 0.050, h 2 = 0.58). Conclusions: It seems that psychodrama is effective in increasing the emotional rehabilitation of patients with bipolar disorder; so, it is recommended as an effective treatment for these patients. بازتوانی, اختلال دو قطبی, سایکودرام, Rehabilitation, Bipolar disorder, Psychodrama 175 181 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-498&slc_lang=fa&sid=1 مسعود باقری مسعود باقری 10031947532846004554 10031947532846004554 Yes کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران فهیمه سعادت فهیمه سعادت 10031947532846004555 10031947532846004555 No دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران فرزانه پولادی فرزانه پولادی 10031947532846004556 10031947532846004556 No