fa اثربخشی شناخت درمانی بر کاهش هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : دیابت نوع 2 یکی از انواع اختلالات متابولیک و فیزیولوژیک بدن است که ارتباط مستقیمی با الگوی رفتاری و سبک زندگی دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی شناخت درمانی بر کاهش هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بود. مواد و روش‌ها: این تحقیق به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در طیف سنی 25 تا 45 سال که به کلینیک دیابت بیمارستان گنجویان دزفول مراجعه کرده بودند و یک سال از بیماری آنان گذشته بود، تشکیل داد. از میان آن‌ها، 40 نفر به شیوه در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمایش 10 جلسه دو ساعته مداخله درمان شناختی را به شیوه گروهی و به صورت هفتگی دریافت کرد. گروه شاهد نیز در لیست انتظار قرار داشت. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: شناخت درمانی منجر به کاهش هموگلوبین گلیکوزیله گروه آزمایش در مرحله پس‌آزمون و پیگیری شد؛ در حالی که گروه شاهد تغییر معنی‌داری را در پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون نشان نداد. نتیجه‌گیری: آموزش شناخت درمانی می‌تواند در کنترل قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مؤثر باشد. Aim and Background: Type 2 diabetes (diabetes mellitus type 2) is a long-term metabolic and physiologic disorder which has a relationship with the pattern of behavior and lifestyle. This study aimed to determine the effectiveness of cognitive therapy on the reduction of glycated hemoglobin among people with type 2 diabetes. Methods and Materials: This study was a quasi-experimental research with an experimental and control groups in a pretest, posttest, and follow-up design. The statistical population of the research included all patients with type 2 diabetes, aged from 25-45, who were under treatment in the Diabetes Clinic of Dr. Ganjavian Hospital, Dezful, Iran, and had been diagnosed for at least one year. The sample size consisted of 40 men selected by convenience sampling method. Allocating the individuals in the experimental and control groups was done randomly. Ten group-sessions were held weekly for 2 hours for the experimental group, while the control group was on the waiting list.  In order to examine the changes made by the cognitive therapy program, analysis of covariance (ANCOVA) was recruited. Findings: Cognitive therapy led to a reduction in glycated hemoglobin of the experimental group in the posttest and follow-up phases. However, the control group did not show a significant change in the posttest as compared to the pre-test. Conclusions: Teaching cognitive therapy can be effective in controlling blood sugar (HbA 1 c) among patients with type 2 diabetes. دیابت نوع 2, شناخت درمانی, کنترل, قند خون, هموگلوبین گلیکوزیله, Type 2 diabetes, Cognitive therapy, Control, Blood sugar,Glycated hemoglobin 285 290 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-444&slc_lang=fa&sid=1 نرگس موسویان نرگس موسویان 10031947532846004804 10031947532846004804 Yes دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی سلامت، دانشکده روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران آدیس کراسکیان موجمباری آدیس کراسکیان موجمباری 10031947532846004805 10031947532846004805 No استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران علیرضا آقایوسفی علیرضا آقایوسفی 10031947532846004806 10031947532846004806 No دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران