<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Research in Behavioural Sciences</title>
<title_fa>تحقیقات علوم رفتاری</title_fa>
<short_title>RBS</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://rbs.mui.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-2029</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-8248</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>-</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.48305/</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>--</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>--</journal_id_nlai>
<journal_id_science>--</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1395</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2016</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>14</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مقایسه اثربخشی روش‌های مشاوره فردی و زوجی بر میل به طلاق زوج‌های دارای روابط فرازناشویی</title_fa>
	<title>Comparing the Effectiveness of Individual and Pair Counseling on the Tendency toward Divorce for Couples with Extramarital Relationships</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمینه و هدف  :  با توجه به ماهیت پیچیده خیانت و تأثیرات فاجعه&#8204;انگیز آن بر میل به طلاق، ضروری است که مداخلات مؤثر برای کمک به زوج&#8204;هایی که با این مشکل مواجه هستند، ایجاد شود. بر این اساس، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی برنامه مشاوره&#8204;ایی تدوین شده بر میل به طلاق زوج&#8204;های درگیر در روابط فرازناشویی زن انجام شد.    مواد و روش&#8204;ها:  این مطالعه به صورت نیمه&#8204;تجربی انجام شد. افراد مورد مطالعه از میان مراجعه &#8204;کنندگان به مراکز مشاوره شهر اصفهان (ایران) به شیوه در دسترس انتخاب شدند. افراد شرکت کننده به صورت غیر تصادفی در 4 گروه مشاوره زوجی (8 زوج)، مشاوره فردی با مرد (16 نفر مرد خیانت دیده و همسران آن&#8204;ها)، مشاوره فردی با زن (16 زن خیانت کننده و همسران آن&#8204;ها)، و گروه شاهد (8 زوج) قرار گرفتند. مداخله در 3 گروه آزمایش در 10 جلسه آموزشی 80 دقیقه&#8204;ای اجرا شد. در این مطالعه، از پرسش&#8204;نامه میل به طلاق به منظور بررسی اثربخشی مداخله و مقایسه گروه&#8204;های مورد مطالعه استفاده شد. روایی و پایایی این ابزار در مطالعات مختلف مورد تأیید قرار گرفته است.    یافته&#8204;ها:  اطلاعات کلیه مشارکت کنندگان (96 نفر زوج&#8204;های کلیه گروه&#8204;ها) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. آزمون تکرار سنجش، جهت ارزیابی اثرات اصلی و تعاملی زمان و گروه&#8204;های مورد مطالعه بر میزان میل به طلاق و مؤلفه&#8204;های آن نشان داد که اثر تعامل گروه (مشاوره فردی، زوجی و گروه شاهد) و زمان (3 مرحله: پیش&#8204;آزمون، پس&#8204;آزمون و پیگیری) در کلیه متغیرهای مورد مطالعه معنی&#8204;دار بود (001/0 &gt; P).    نتیجه&#8204;گیری:  بر اساس نتایج برنامه مشاوره&#8204;ایی تدوین شده به روش مشاوره زوجی در مقایسه با روش&#8204;های مشاوره فردی از اثر&#8204;بخشی بیشتری بر میل به طلاق زوج&#8204;های درگیر در روابط فرازناشویی برخوردار است.</abstract_fa>
	<abstract>Aim and Background:  Given the complex nature of cheating and its catastrophic impact on tendency toward divorce, it is imperative to adopt effective interventions to help those couples who are facing this problem. This study aimed to compare effectiveness of the counseling programs based on tendency toward divorce among couples involved in extramarital relationships.    Methods and Materials:    Present study is a quasi-experimental study. The subjects were selected from clients referring to the counseling centers in Isfahan, Iran, through convenience sampling method. The participants were non-randomly divided into four groups including couple counseling (8 couples), husbands&amp;rsquo; individual counseling   (16 men being cheated on and their spouses), wives&amp;rsquo; individual counseling (16 cheating women and their spouses), and the control group (n = 16). Three experimental groups were treated in ten 80-minute sessions. Divorce tendency questionnaire was used to assess intervention effectiveness and to compare the surveyed groups. Various studies have reported the acceptable reliability and validity of this instrument.    Findings:  The data of all participants (96 individuals including the couples in all groups) were analyzed. The repeated measures test was used to evaluate the main and interactive effects of the time and surveyed groups regarding divorce and its components. The effect of group interaction (individual counseling group, couple counseling group and control group) and time (three stages: pre-test, post-test and follow-up) were significant in all surveyed variables (P &lt; 0.001).    Conclusions:  Counseling programs based on couple counseling, compared with individual counseling methods, had higher effectiveness regarding tendency toward divorce among couples involved in extramarital relations.</abstract>
	<keyword_fa>روابط فرازناشویی, مشاوره فردی, مشاوره زوجی, میل به طلاق,</keyword_fa>
	<keyword>Extramarital relationships,Individual counseling,Couple counseling,Tendency toward divorce</keyword>
	<start_page>310</start_page>
	<end_page>316</end_page>
	<web_url>http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-382&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>شيما</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>مصري‌پور</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شیما</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مصری‌پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001783</code>
	<orcid>10031947532846001783</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>دانشيار، گروه مشاوره خانواده، دانشکده روان‌شناسي و علوم تربيتي، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه مشاوره خانواده، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>عذرا</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>اعتمادي</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عذرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اعتمادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001784</code>
	<orcid>10031947532846001784</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>استاد، گروه مشاوره خانواده، دانشکده روان‌شناسي و علوم تربيتي، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>استاد، گروه مشاوره خانواده، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>سيد احمد</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>احمدي</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سید احمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001785</code>
	<orcid>10031947532846001785</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>استاديار، گروه مشاوره خانواده، دانشکده روان‌شناسي و علوم تربيتي، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ايران</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، گروه مشاوره خانواده، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>رضوان‌السادات</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>جزائري</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضوان‌السادات</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جزائری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001786</code>
	<orcid>10031947532846001786</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
