fa نقش راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان و تحمل پریشانی در رفتارهای پرخطر دانشجویان عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان و تحمل پریشانی در رفتارهای پرخطر دانشجویان صورت گرفت. مواد و روش‌ها: در یک طرح همبستگی و با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای، از بین دانشجویان دانشکده‌های مختلف دانشگاه خوارزمی در سال تحصیلی 94-1393، 240 نفر دانشجو (146 نفر دختر و 94 نفر پسر) انتخاب شدند و پرسش‌نامه راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان‏ (‏Cognitive Emotion Regulation Questionnaire‏ یا ‏CERQ‏)‏، تحمل پریشانی و مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی را تکمیل نمودند. داده‌های حاصل با استفاده از ضریب همبستگی Pearson و تحلیل رگرسیون چندگانه (گام‌ به ‌گام) مورد تجزیه‌ و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: ضرایب همبستگی نشان داد که راهبردهای سازگارانه (پذیرش، تمرکز مجدد مثبت، تمرکز مجدد بر برنامه‌ریزی، ارزیابی مثبت و دیدگاه‌پذیری) با برخی رفتارهای پرخطر (رانندگی خطرناک، خشونت، سیگار کشیدن، مصرف مواد، مصرف الکل، دوستی با جنس مخالف) رابطه منفی معنی‌داری داشت. دو راهبرد ناسازگارانه (ملامت دیگران و فاجعه‌سازی) با رفتارهای پرخطر رانندگی خطرناک، خشونت، سیگار کشیدن، مصرف مواد، رابطه و رفتار جنسی رابطه مثبت معنی‌داری را نشان داد. بر اساس یافته‌ها، بین مؤلفه‌های تحمل پریشانی (تحمل، جذب و ارزیابی) نیز با برخی رفتارهای پرخطر (رانندگی خطرناک، خشونت، سیگار کشیدن، مصرف مواد، رابطه و رفتار جنسی) ارتباط منفی معنی‌داری مشاهده شد. از بین پنج راهبرد سازگارانه نظم‌جویی هیجان، به ‌جز راهبرد دیدگاه ‌گیری، هر چهار راهبرد دیگر (تمرکز مجدد مثبت، تمرکز مجدد بر برنامه‌ریزی، ارزیابی مجدد مثبت و پذیرش) قادر به ‌پیش‌بینی برخی رفتارهای پرخطر بودند. از بین راهبردهای ناسازگارانه نیز راهبرد فاجعه‌سازی و ملامت دیگران توانست برخی رفتارهای پرخطر را پیش‌بینی نماید. همچنین، از بین مؤلفه‌های تحمل پریشانی، ارزیابی و جذب نقش پیش‌بینی کنندگی برای برخی از رفتارهای پرخطر را داشتند. در مجموع، از بین سایر متغیرهای پیش‌بین، دو راهبرد تمرکز مجدد بر برنامه‌ریزی و ارزیابی مجدد مثبت با تبیین 11/0 درصد از واریانس نمرات خشونت، بالاترین ضریب تبیین را برای رفتارهای پرخطر به خود اختصاص دادند. نتیجه‌گیری : راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجانی و تحمل پریشانی، پیش‌بینی کننده‌ مهمی در بروز رفتارهای پرخطر در دانشجویان به شمار می‌روند. بنابراین، در برنامه‌های آموزشی برای پیشگیری و کاهش رفتارهای پرخطر دانشجویان، باید به راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان و تحمل پریشانی توجه ویژه داشت. Aim and Background : The aim of the present study was to examine the role of cognitive emotion regulation strategies and distress tolerance in high-risk behaviors among students. Methods and Materials : In a correlational study, from among all students of various schools of Kharazmi University in 2014-2015, 240 students (146 women and 94 men) were selected using multistage cluster sampling. The participants completed the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire, Distress Tolerance Questionnaire, and Iranian Adolescents Risk-Taking Scale. Data analysis was performed using the Pearson correlation coefficient and multiple regression analysis (stepwise). Findings : The correlation coefficients showed that adaptive strategies (acceptance, positive refocusing, refocusing on planning, positive reappraisal, and putting into perspective) had a significant negative relationship with some risky behaviors (dangerous driving, violence, cigarette smoking, substance abuse, alcohol consumption, and relationship with the opposite sex). The non-adaptive strategies of blaming others and catastrophizing had a significant positive relationship with the risky behaviors of dangerous driving, violence, cigarette smoking, substance abuse, and sexual relationship and behavior. These results also indicated that components of distress tolerance (tolerance, absorption, and appraisal) had a significant negative relationship with some risky behaviors (dangerous driving, violence, cigarette smoking, substance abuse, and sexual relationship and behavior). The results of multiple regression analysis showed that among the five adaptive strategies, strategies of acceptance, positive refocusing, refocusing on planning, and positive reappraisal had predictive power for some risky behaviors. In addition, among the four non-adaptive strategies, strategies of catastrophizing, and blaming others had predictive power for some risky behaviors. Moreover, among the components of distress tolerance, appraisal and absorption components had predictive power for some risky behaviors. Overall, among other predictors, the two strategies of refocusing on planning and positive reappraisal, with explanation of 11% of variance in violence scores, had the highest coefficient for high-risk behaviors. Conclusions : From the findings of this study, it can be inferred that cognitive emotion regulation strategies and distress tolerance were important predictors of risky behaviors in students. Therefore, in educational programs for the prevention and reduction of risky behaviors among students, cognitive emotion regulation strategies and distress tolerance require more attention. راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان, تحمل پریشانی, رفتارهای پرخطر, Cognitive emotion regulation strategies,Distress tolerance,High-risk behaviors 92 102 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-355&slc_lang=fa&sid=1 زبير صميمي زبیر صمیمی 10031947532846001686 10031947532846001686 No دانشجوي دکتري، گروه روان‌شناسي، دانشکده علوم تربيتي و روان‌شناسي، دانشگاه فردوسي مشهد، مشهد، ايران دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران فاطمه ميردورقي فاطمه میردورقی 10031947532846001687 10031947532846001687 No استاديار، گروه روان‌شناسي باليني، دانشکده علوم تربيتي و روان‌شناسي، دانشگاه خوارزمي، تهران، ايران استادیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران جعفر حسني جعفر حسنی 10031947532846001688 10031947532846001688 No کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسي باليني، دانشکده علوم تربيتي و روان‌شناسي، دانشگاه خوارزمي تهران، کرج، ايران کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی تهران، کرج، ایران محمدمهدي ذاکري محمدمهدی ذاکری 10031947532846001689 10031947532846001689 No