fa بررسی رابطه سلامت عمومی و رضایتمندی زناشویی در کارمندان دانشگاه فردوسی مشهد عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف: تغییرات چند دهه اخیر در الگوهای زندگی زناشویی، چالش هایی در روابط زوج ها پدید آورده است که احساس امنیت روانی و دلبستگی زوجین به همدیگر را تحت تأثیر قرار می دهد و عامل مهمی برای تولید اضطراب و افسردگی و در نتیجه ضعیف شدن یا از بین رفتن رضایتمندی زناشویی شده است. هدف این پژوهش، بررسی ارتباط سلامت عمومی زوجین با رضایتمندی زناشویی آنان بود. روش پژوهش: در این پژوهش توصیفی که از نوع همبستگی است و به منظور بررسی رابطه سلامت عمومی و رضایتمندی زناشویی انجام شده است، صد نفر از کارمندان مرد دانشگاه فردوسی مشهد که در محدوده سنی 45-25 سال و دارای تحصیلات دیپلم تا لیسانس بودند، در سال 1388 با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. پرسش نامه های سلامت عمومی (28GHQ- یا 28General health questionnaire-) و رضایتمندی زناشویی به آنان داده شد. سپس داده ها با استفاده از مدل رگرسیون سلسله مراتبی و همچنین همبستگی بین خرده مقیاس های پرسش نامه ها، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: به منظور پیش بینی میزان جاذبه از روی سلامت روان پس از کنترل سن، جنس و سابقه خدمت، نتایج رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که افزایش در میزان افسردگی با کاهش میزان کلی خرده مقیاس جاذبه رضایتمندی زناشویی همراه است. همچنین برای پیش بینی میزان خرده مقیاس تفاهم بر اساس عوامل سلامت روان پس از کنترل سن، جنس و سابقه خدمت، عامل معنی دار افسردگی بود، به این معنی که افزایش در میزان افسردگی با کاهش میزان کلی خرده مقیاس تفاهم همراه است. همچنین نتایج نشان دهنده معنی داری عوامل اضطراب و افسردگی بود، بدین صورت که افزایش اضطراب و افسردگی با کاهش در خرده مقیاس طرز تلقی همراه است. در رابطه با خرده مقیاس سرمایه گذاری، نتایج نمایانگر معنی داری عوامل جسمانی، اضطراب و افسردگی بود، به این صورت که با افزایش نمره کلی عامل جسمانی، نمره خرده مقیاس سرمایه گذاری نیز افزایش یافت و افزایش میزان عوامل اضطراب و افسردگی با کاهش عامل سرمایه گذاری همراه است. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که بین خرده مقیاس های جاذبه، تفاهم، طرز تلقی و سرمایه گذاری رضایتمندی زناشویی و اضطراب و افسردگی با علایم جسمانی، افسردگی و اضطراب سلامت روانی رابطه وجود دارد و ما از طریق عوامل سلامت روانی می توانیم رضایتمندی زناشویی افراد را پیش بینی کنیم. Aim and Background: In recent decades, changes in marital patterns and lifestyles have lead to conflicts between couples, which affects their sense of psychological security and attachment to one another. In such environments, anxiety and depressive disorders are common and may lead to loss of satisfaction of marital life. Therefore, the aim of this study was to investigate the correlation between couple's general health and marital satisfaction. Method and Materials: This was a descriptive, correlational study. One hundred 25-45 year old male employees of Ferdowsi University of Mashhad, Iran, with high school to Bachelor degrees, were selected with c onvenience sampling in 2009. The GHQ-28 and Marital satisfaction Questionnaires were given to them. Data were analyzed by hierarchical regression and correlation between subscales of the questionnaires. Findings: We used hieratical regression in order to predict marital satisfaction by mental health status. Results showed that increase in depression subscale causes a decrease in attraction subscale of marital satisfaction. Moreover, increase in depression was associated with decrease in rapport subscale of marital satisfaction. Increase in anxiety and depression was associated with attitude subscale of marital satisfaction. Increase in bodily factors was associated with increase in investment, but increase in anxiety and depression was associated with decrease in investment. Analyzed results indicate that about 28% of employees were suspected of having brief mental disorders; no relation between age, years of service, birth order and general health were found. In addition there were significant differences between educational level and marital satisfaction. Correlation between age, intimacy, investment attitudes and satisfaction was significant. On the other hand, simultaneous with increase in age and appearance of burnout, marital satisfaction was significantly reduced. Conclusions: Result showed that subscales of marital satisfaction including attraction, rapport, attitude, and investment were associated with bodily factors, depression and anxiety subscales of mental health, and that we can predict marital satisfaction through mental health factors. رضایتمندی زناشویی, سلامت عمومی, کارمندان دانشگاه, سلامت روان Marital satisfaction, General health, University employee&,#039,s, Mental health 491 499 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-182&slc_lang=fa&sid=1 سيد محمود طباطبائي سید محمود طباطبائی 10031947532846001084 10031947532846001084 No کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسي باليني، دانشگاه فردوسي مشهد، ايران کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران ساميه پناهنده سامیه پناهنده 10031947532846001085 10031947532846001085 No دانشجوي دکتري، گروه روان‌شناسي، دانشگاه فردوسي مشهد، ايران دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران مجيد حسين آبادي مجید حسین آبادی 10031947532846001086 10031947532846001086 No کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسي، مشهد، ايران کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی، مشهد، ایران فرناز روشني فرناز روشنی 10031947532846001087 10031947532846001087 No استاد، مركز تحقيقات علوم رفتاري، گروه روان‌پزشكي، دانشكده پزشكي،‌ دانشگاه علوم پزشكي اصفهان، اصفهان ايران استاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، گروه روان‌پزشکی، دانشکده پزشکی،‌ دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان ایران عباس عطاري عباس عطاری 10031947532846001088 10031947532846001088 No