fa بررسی اثر ارتباط اسلامی و نگرش‌های مذهبی بر بهبود رضایت زناشویی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : یکی‌ از اقدامات اولیه بهداشت روانی، رضایت زناشویی و مساعدسازی محیط خانوادگی است، از این‌ رو به عنوان هدف پژوهش لحاظ گردید. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه شاهد بود. جامعه آماری تحقیق 60 زوج شهر اصفهان بودند که برای حل مشکلاتشان داوطلب شدند در این برنامه شرکت کنند. ملاک انتخاب زوجین با طول مدت ازدواج 7-3 سال بودند. ابزار مورد استفاده پرسش‌نامه 47 سؤالی رضایت زناشویی Enrich بود. نمونه مطالعه 30 زوج بود که کم‌ترین نمره را در پیش‌آزمون گرفتند. هر دو گروه آزمایش و شاهد 15 زوج بودند، که به طور تصادفی انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت 6 هفته در برنامه مهارت ارتباطی شرکت کردند، جلسات هفتگی 5/1 ساعت بوده است. در پایان برنامه مقیاس رضایت زناشویی برای هر دو گروه اجرا و آزمون پیگیری، یک ماه بعد انجام شد. به منظور تجزیه و انجام داده‌ها از تحلیل کواریانس ( MANCOVA ) استفاده شد. یافته‌ها: اثر ارتباط اسلامی و نگرش‌های مذهبی بر رضایت‌ زناشویی زوج‌ها در پس‌آزمون و پیگیری مؤثر بوده است (05/0 < P). همچنین بین نمرات پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیگیری گروه مداخله تفاوت معنی‌داری مشاهده شد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش پیشنهاد می‌شود که در مشاوره زناشویی از سبک ارتباط اسلامی و نگرش‌های مذهبی برای افزایش رضایت زناشویی استفاده کنند. واژه‌های کلیدی: ارتباط زناشویی، رضایت زناشویی، تجانس مذهبی، ارتباط ‌اسلامی، نگرش‌های مذهبی. Aim and Background: The present study tried to assess increasing marital satisfaction and family health as two of the primary mental health measures. Methods and Materials: This quasi-experimental case-control research used a pretest-posttest design with follow-up. The statistical population consisted of 60 couples in Isfahan, Iran. The subjects were wishing to solve their marital problems and volunteered to participate in the program. Couples were included if they had been married for 3-7 years. Data was collected by the 47-item Enrich Marital Satisfaction Scale. Finally, 30 couples with the lowest pretest scores were randomly allocated to two groups of experimental and control (15 couples in each group. The study group attended a 6-week communication skills program including weekly 90-minute sessions. A final application of the marital satisfaction scale was administered to both groups at the end of the program. A follow-up test was given 1 month later to all the subjects participating in the couples communication program. Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was used for analyzing data. Findings: The Islamic communication styles and religious attitudes were found to be effective on couples&#039; marital satisfaction in the posttest and follow-up (P < 0.05). In addition, the posttest and follow-up scores were significantly higher than pretest scores in the experimental group. Conclusions: According to our findings, application of marriage counseling based on Islamic communication styles and religious attitudes are suggested in order to enhance marital satisfaction. Marriage communication, Marital satisfaction, Religious homogamy, Islamic communication, Religious attitudes. 0 0 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-140&slc_lang=fa&sid=1 فرزانه منجزي فرزانه منجزی 1003194753284600955 1003194753284600955 No استاد، گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبايي تهران، تهران، ايران. استاد، گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران. عبدالله شفيع آبادي عبدالله شفیع آبادی 1003194753284600956 1003194753284600956 No دانشيار، گروه مشاوره، دانشگاه شهيد چمران اهواز، خوزستان، ايران. دانشیار، گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، خوزستان، ایران. منصور سوداني منصور سودانی 1003194753284600957 1003194753284600957 No