Journal of Research in Behavioural Sciences

fa ارتباط تحقق نیازهای بنیادین روان‌شناختی در روابط دوستانه با درگیری تحصیلی دانشجویان در دوران همه‌گیری کووید-19: نقش واسطه‌ای احساس تعلق به دانشگاه The Relationship of Basic Needs Satisfaction in Friendship Relationships to Students' Academic Engagement during COVID-19: The Mediating Role of Sense of Belonging to University تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: مطالعات روابط مستقیم و مثبت بین ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی و درگیری تحصیلی را نشان میدهند. با این حال، مطالعات اندکی مکانیزمهای زیربنایی اثرگذار بر این روابط را به ویژه در دوران کرونا مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی احساس تعلق به دانشگاه در رابطه بین ارضای نیازهای بنیادین در روابط دوستی با ابعاد درگیری تحصیلی بود. مواد و روش‌ها: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه بیرجند در نیمسال دوم تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادند. تعداد 290 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به مقیاسهای ارضای نیازهای بنیادین در روابط، حس عضویت روانشناختی در دانشگاه و پرسشنامه درگیری تحصیلی پاسخ دادند. به منظور تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که ارضای نیازهای بنیادین در روابط دوستی نقش یک عامل حمایتی و مثبت در احساس تعلق به دانشگاه داشت. بعلاوه، نقش واسطهای احساس تعلق به دانشگاه در رابطه بین ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در روابط با دوستان و درگیری تحصیلی تأیید شد (01/0>P). شاخصهای برازش کلی مدل نیز نشان داد که مدل مذکور برازش مناسبی دارد. همچنین، احساس تعلق به طور معناداری با درگیری تحصیلی ارتباط داشت. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر بر اهمیت بسترسازی برای درگیری تحصیلی دانشجویان در کلاسهای دانشگاهی که مستلزم فراهم نمودن فضایی برای تقویت روابط دوستی و نیز به تبع آن تجربه احساس تعلق آنها به دانشگاه است، تأکید میکند. محدودیتهای این مطالعه و جهتگیریهای پژوهشهای بعدی مورد بحث قرار خواهند گرفت.    تازه‌های تحقیق هادی صمدیه: <a href="https://scholar.google.com/citations?hl=en&user=AE7GFfoAAAAJ">Google Scholar</a>, <a href="https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28761460/">Pubmed</a></div> <div style="text-align: justify;">Aim and Background: The studies show a positive and direct relationship between basic psychological needs satisfaction and academic engagement. However, there is a lack of studies that analyze the underlying mechanisms that affect these relationships, particularly during COVID-19. The present study aimed to investigate the mediating role of sense of belonging to university in the relationship between basic needs satisfaction in interpersonal relationships and academic engagement. Methods and Materials: The research population included all undergraduate students of University of Birjand in the second semester of 2020-2021. By convenience sampling, 231 participants, were asked to complete basic need satisfaction in relationships scale, psychological sense of university membership, and academic engagement questionnaires. Data analysis was conducted using structural equation modeling. Findings: The results indicated that basic needs satisfaction in relationships with friends had a positive and supportive role in experiencing sense of belonging to university. Moreover, the mediating role of sense of belonging in the relationship between basic needs satisfaction and academic engagement was confirmed. The fit indices confirmed the goodness of fit of the stated model. Also, sense of belonging was significantly related to academic engagement. Conclusions: These results highlight the importance of laying the groundwork for students' academic engagement in university, which requires providing a space to strengthen friendships and, as a result, contribute to creating a sense of belonging to the university. The limitations of this study and the directions of future research will be discussed.  </div> درگیری تحصیلی, روابط با دوستان, تعلق به دانشگاه, نیازهای بنیادین Keywords: academic engagement, relationships with friends, sense of belonging, basic needs satisfaction. 410 422 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-923-2&slc_lang=fa&sid=1 Hadi Samadieh هادی صمدیه h.samadieh@birjand.ac.ir 100319475328460010201 100319475328460010201 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, University of Birjand, Birjand, Iran. استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. Mahdi Sadri مهدی صدری mahdi.sadri.0649@gmail.com 100319475328460010202 100319475328460010202 No PhD. Student in Educational Psychology, Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Kiana Heidari Jaghargh کیانا حیدری جاغرق kianaheidari75@gmail.com 100319475328460010203 0009-0003-8855-8032 No MA in Educational Psychology, Department of Psychology, University of Birjand, Birjand, Iran. کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. عاطفه ثابتی بایگی atefeh.sabetibaygi01@universitadipavia.it 100319475328460010204 0009-0004-8362-4165 No MSc in Cognitive Neuroscience, Department of Psychology and Neuroscience, University of Pavia, Pavia, Italy. دانشجوی ارشد روان‌شناسی و علوم اعصاب شناختی، گروه روان‌شناسی و علوم اعصاب، دانشگاه پاویا، پاویا، ایتالیا. Yousef Esfalani یوسف اسفلانی yousef.esfalani@gmail.com 100319475328460010205 100319475328460010205 No MA in General Psychology, Department of Psychology, Counseling, and Social Work, Kheradgarayan Motahar Institute of Higher Education, Mashhad, Iran. دانشجوی ارشد روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، مشاوره و مددکاری، مؤسسه آموزش عالی خردگرایان مطهر، مشهد، ایران.