fa تأثیر نمایش روانی(سایکودراما) بر افسردگی زنان بستری مبتلا به اختلال روانی با سیر طولانی عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف : در طول سه دهه اخیر مراقبت از بیماران روانی مزمن در نظام بهداشت روانی مورد توجه فزاینده بوده است. این تحقیق جهت تعیین تأثیر اجرای نمایش روانی گروهی بر میزان افسردگی زنان بستری مبتلا به اختلال روانی مزمن انجام گرفته است.   مواد و روش ­ ها : پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی بوده که در مرکز آموزشی، درمانی، روانپزشکی رازی تهران انجام گردیده است. جامعه پژوهش شامل بیماران روانی مزمن زن بستری در آن مرکز بوده که از بین آنها سی بیمار روانی مزمن زن واجد معیارهای ورودی پژوهش انتخاب، و به روش تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله تخصیص یافتند. سپس افسردگی آنان توسط پرسشنامه افسردگی یک ارزیابی شد آنگاه 12 جلسه نمایش روانی گروهی برای گروه مداخله اجرا گردید و گروه کنترل برنامه مراقبتی معمول را دریافت کردند. پس از اتمام مداخله افسردگی بیماران مجدداً اندازه گیری شد و داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمونهای تی مستقل، تی زوجی، کولموگروف اسمیرنوف، کای اسکوئر، لون و آنالیزکوواریانس تحلیل گردید.   یافته ­ ها : میانگین افسردگی قبل و بعد از اجرای نمایش روانی در گروه کنترل معنی دار نبود ولی در گروه مداخله معنی دار بود(p=0/000) همچنین در بین دو گروه پس از انجام مداخله اختلاف میانگین میزان افسردگی معنی دار شد(P=0/000) مقایسه میانگین افسردگی پس از اجرای نمایش روانی حتی پس از تعدیل اثر سن و افسردگی قبل از مداخله با استفاده از آنالیز کوواریانس در دو گروه اختلاف معنی دار نشان داد.(p=0/000)   نتیجه ­ گیری : اجرای نمایش روانی گروهی سبب کاهش میزان افسردگی در زنان بستری مبتلا به اختلال روانی مزمن شود.   کلید واژه ­ ها : سایکودراما(نمایش روانی)، افسردگی، اختلال روانی مزمن. Background & Aim: At recent three decades, management of chronic mental disorders has been a focus of attention in mental health systems. This study aimed to assess the efficacy of group psychodrama in reducing depression in inpatient women with chronic mental disorder. Method & Materials: In this semi-experimental study, thirty women with chronic mental disorders bedridden at Razi comprehensive psychiatric center(Tehran, Iran) were randomly assigned to two groups, namely intervention & control groups. Beck Depression Inventory(BDI) was administered to all participants and then a 12 session group psychodrama intervention program was carried out for the intervention group. Meanwhile routine treatments were continued for the control group. BDI was then re-administered for both groups. Data were analyzed by SPSS software using independent and Paired T tests, Kolmogroph-Smernoph, Chi-square, Leven and Covariance analysis(ANCOVA) tests.   Findings: After the intervention, the BDI mean score significantly reduced in the intervention group(p=0.000) but not in the control one. The two groups showed no difference regarding the mean BDI scores before the intervention but afterward the control group had a significantly higher score in this respect(p=0.000). The significant differences remained true after applying ANCOVA to control the effects of age and rate of depression(p=0.000) Conclusion: Psychodrama may be an effective intervention for reducing depression in patients with chronic mental disorders. Psychodrama, Depression, Chronic mental disorder. 71 76 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-13&slc_lang=fa&sid=1 ابوالفضل ره­گوي ابوالفضل ره­گوی 1003194753284600540 1003194753284600540 No فاطمه ابراهيمي بليل فاطمه ابراهیمی بلیل 1003194753284600541 1003194753284600541 No حميدرضا خانکه حمیدرضا خانکه 1003194753284600542 1003194753284600542 No مهدي رهگذر مهدی رهگذر 1003194753284600543 1003194753284600543 No اميد رضايي امید رضایی 1003194753284600544 1003194753284600544 No