logo

جستجو در مقالات منتشر شده


۶ نتیجه برای گل پرور

محسن گل پرور، محمد نیل برگی، سیما عندلیب،
دوره ۱۳، شماره ۱ - ( ۹-۱۳۹۴ )
چکیده

Normal ۰ false false false EN-US X-NONE AR-SA چکیده &nbsp; زمینه و هدف: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر آموزش زوج&lrm;درمانی خود نظم&lrm;بخشی کوتاه&lrm;مدت بر مؤلفه&lrm;های سرمایه روان&lrm;شناختی (خودکارآمدی، امیدواری، تاب&lrm;آوری و خوش&lrm;بینی) زوج&lrm;ها، مبتنی بر رویکرد روان&lrm;شناسی مثبت&lrm;نگر اجرا شد. &nbsp; مواد و روش  ها روش پژوهش نیمه&lrm;آزمایشی دو گروهی با پیش&lrm;آزمون و پس&lrm;آزمون و جامعه آماری پژوهش زوج&lrm;های ناسازگار مراجع‌کننده به یک مرکز مشاوره روان&lrm;شناختی در شهر اصفهان در پاییز ۱۳۹۱ بودند. از میان جامعه آماری ذکر شده، ۴۰ زوج (۸۰ نفر) به صورت در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی ساده به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ زوج) گمارده شدند. آموزش زوج&lrm;درمانی کوتاه&lrm;مدت طی هشت جلسه به زوج&lrm;های گروه آزمایش ارایه گردید. ابزار سنجش پرسش‌نامه سرمایه روان&lrm;شناختی بود و داده&lrm;های حاصل از اجرای پژوهش از طریق تحلیل کو&lrm;واریانس چند متغیری (MANCONA) تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش زوج&lrm;درمانی خود نظم&lrm;بخشی کوتاه مدت بر خودکارآمدی (۲۳/۲۹ F=و ۰۱/۰p<)، امیدواری (۵۳/۲۳ F=و ۰۱/۰p<)&lrm;، تاب&lrm;آوری &lrm;(۳۳/۱۹ F=و ۰۱/۰p<) و خوش&lrm;بینی (۶۹/۲۸ F=و ۰۱/۰p<) زوج&lrm;های ناسازگار مؤثر است. هم‌چنین نتایج پژوهش نشان داد که جنسیت تأثیری بر آموزش خود نظم&lrm;بخشی در مؤلفه&lrm;های سرمایه روان&lrm;شناختی ندارد. نتیجه‌گیری: : &lrm; نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش خود نظم&lrm;بخشی کوتاه مدت می&lrm;تواند به عنوان یک روش آموزشی مؤثر برای تقویت مؤلفه&lrm;های سرمایه روان&lrm;شناختی در میان زوج&lrm;های ناسازگار استفاده شود. واژه‌های کلیدی: زوج&lrm;درمانی، خودنظم&lrm;بخشی، رضایت زناشویی، زوج&lrm;های ناسازگار &nbsp;
فاطمه سادات طباطبایی نژاد، محسن گل پرور، اصغر آقایی،
دوره ۱۶، شماره ۳ - ( ۱۱-۱۳۹۷ )
چکیده

زمینه و هدف: پرخاشگری (Aggression) و حالات خلقی (Mood states) سطح پایین از زمره مشکلاتی است که دختران دانش­‌آموز افسرده از آن رنج می­‌برند. ازاین‌رو، پژوهش حاضر باهدف مقایسه تأثیر درمان ذهن آگاهی مثبت محور (Positive Mindfulness Therapy یا PMT)، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (Mindfulness Based Cognitive Therapy یا MBCT) و درمان شناختی-رفتاری (Cognitive Behavioral Therapy یا CBT) بر پرخاشگری و حالات خلقی دانش­‌آموزان دختر افسرده اجرا شد. مواد و روش­‌ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با پیش­‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. از ۳۰۰ دانش­‌آموز دختر مقطع متوسطه اول شهر نائین در سال ۱۳۹۶، ۶۰ نفر به‌صورت هدفمند مبتنی بر ملاک­‌های ورود و خروج انتخاب و به­‌طور تصادفی در چهار گروه (شاهد، PMT، MBCT و CBT) گمارده شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش پرسشنامه پرخاشگری (Aggression Questionnaire یا AQ) و مقیاس حالات خلقی (Brunel Mood Scale یا BRUMS) استفاده شد. گروه­‌های PMT، MBCT و CBT هر یک به مدت ۱۲ جلسه، تحت درمان قرارگرفته و گروه شاهد هیچ‌گونه درمانی دریافت ننمود. داده­‌ها از طریق تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. یافته­‌ها: بر اساس نتایج ANCOVA هر سه نوع درمان نسبت به گروه شاهد تأثیر معناداری بر کاهش پرخاشگری و افزایش حالات خلقی نشان دادند (۰۱/۰>p). همچنین اثر PMT در مقایسه با MBCT و CBT بر کاهش پرخاشگری بیشتر بود (۰۱/۰>p)، ولی تأثیر سه نوع درمان بر حالات خلقی یکسان بود (۰۵/۰
مجید زارعی، محسن گل پرور، علی مهداد،
دوره ۱۶، شماره ۴ - ( ۳-۱۳۹۷ )
چکیده

زمینه و هدف: درد ناشی از آسیب‌های مفصلی و دوره غیرقابل‌پیش‌بینی بیماری هموفیلی (Hemophilic disease) باعث ایجاد مشکلاتی در ابعاد مختلف زندگی بیماران ازجمله عزت‌نفس و رضایت از زندگی می‌گردد. بنابراین پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی بسته آموزشی مبتنی بر موفقیت شغلی بیماران هموفیلی بر عزت‌نفس (Self-esteem) و رضایت از زندگی (Life satisfaction) این بیماران انجام گرفت.

مواد و روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه نیمه آزمایشی و دارای طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. از ۶۰۰ بیمار هموفیلی شهر اصفهان در سال ۱۳۹۶، ۴۰ بیمار به‌صورت در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل گمارش شدند. دو پرسشنامه عزت‌نفس (State Self-Esteem Scale یا SSES) و پرسشنامه رضایت از زندگی (Satisfaction With Life Scale  یا SWLS) برای سنجش متغیرهای پژوهش در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری مورد استفاده قرار گرفت. گروه آزمایش به مدت ۱۱ جلسه دو ساعته تحت آموزش مبتنی بر موفقیت شغلی بیماران هموفیلی و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. با احتساب ریزش و ملاک‌های خروج از پژوهش درنهایت تعداد نمونه به دو گروه ۱۶ نفری کاهش یافت. داده‌ها از طریق تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر (Repeated measures ANOVA) تحلیل شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین گروه‌های آزمایش و کنترل در عزت‌نفس و رضایت از زندگی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰>p).

نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که می‌توان از بسته آموزشی ارتقاء موفقیت شغلی به‌منظور بهبود عزت‌نفس و رضایت از زندگی بیماران هموفیلی استفاده نمود.


علیرضا ترکان، هادی فرهادی، محسن گل پرور،
دوره ۱۷، شماره ۱ - ( ۵-۱۳۹۸ )
چکیده

زمینه و هدف: آشفتگی روابط زوجی ازجمله شایع‌ترین عوامل استرس‌زای دهه‌های اخیر است که تأثیر منفی قابل‌توجهی بر رضایت زوجین و فرزندان آن‌ها دارد. این پژوهش باهدف مقایسه اثربخشی زوج‌درمانی هیجان مدار (Emotional-Focused Couple Therapy یا EFCT) و روایتی (Narrative Couple Therapy یا NCT) بر تعارضات زناشویی (Marital conflicts) انجام شد. مواد و روش‌ها: طرح پژوهش حاضر از نوع کار آزمایی بالینی بود. نمونه آماری شامل ۴۵ نفر از زوجین ناسازگار مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهرستان اصفهان بود. شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در سه گروه ۱۵ نفری به نام گروه EFCT، NCT و کنترل گمارده شدند. شرکت‌کنندگان با استفاده از پرسشنامه تعارضات زناشویی (Marital Conflict Questionnaire یا MCQ)، در پیش‌آزمون و پس‌آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌ها به روش تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شدند. یافته‌ها: هر دو رویکرد NCT و EFCT در مرحله پس‌آزمون موجب بهبودی معنادار تعارضات زناشویی نسبت به گروه کنترل در همه سطوح تعارضات زناشویی شدند. نتیجه‌گیری: به‌طورکلی بیشترین کاهش تعارضات زناشویی به ترتیب در گروه‌های EFCT، NCT و کنترل مشاهده شد. درواقع شاید بتوان گفت EFCT در کاهش تعارضات زناشویی نسبت به NCT اثربخشی بیشتری داشته است.
محمد اکبری، محسن گل پرور، محسن لعلی، پریسا ترانه،
دوره ۱۸، شماره ۱ - ( ۱-۱۳۹۹ )
چکیده

زمینه و هدف: سوء رفتار جنسی کودکان و نوجوانان پدیده­های جهانی محسوب می­شوند. این رفتارها تأثیرات مخربی بر سلامت روان نوجوانان به­جای می­گذارند. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر بسته درمان تلفیقی پذیرش و تعهد و شناختی-رفتاری (ACT-CBT) و آموزش مدیریت والدین (PMT) بر علائم اختلال استرس پس از سانحه در نوجوانان پسر آزاردیده از سوء رفتار جنسی اجرا شد.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی و طرح پژوهش سه گروهی (یک گروه درمان ACT-CBT­­، یک گروه آموزش مدیریت والدین (PMT) و یک گروه شاهد) در سه مرحله­ پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش نوجوانان پسر ۱۴ تا ۱۸ ساله آزاردیده از سوء رفتار جنسی در شهر اصفهان بود که از بین آن­ها ۴۵ نفر بر پایه ملاک­های ورود انتخاب و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند­. ابزار سنجش متغیر وابسته پرسشنامه نشانگان اختلال استرس پس از سانحه ودرز و همکاران (۱۹۹۴) بود­. گروه درمان ACT-CBT و گروه آموزش مدیریت والدین (PMT) هر یک به مدت ۱۰ جلسه تحت درمان قرار گرفتند. جهت تحلیل داده­ها، از تحلیل واریانس اندازه­گیری مکرر­­­ و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد درمان تلفیقی ACT-CBT بر کاهش علائم اختلال استرس پس از سانحه در میان نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ ساله آزاردیده از سوء رفتار جنسی مؤثر است (۰۰۱/۰>P)، ولی آموزش مدیریت والدین بر کاهش علائم اختلال استرس پس از سانحه تأثیری نداشت (۰۵/۰<P).
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که درمان تلفیقی ACT-CBT برای درمان نوجوانان پسر آزاردیده از سوء رفتار جنسی برای کاهش علائم اختلال استرس پس از سانحه قابل‌استفاده است.
خانم صفورا هادیان، دکتر فلور خیاطان، دکتر محسن گل پرور،
دوره ۲۲، شماره ۱ - ( ۲-۱۴۰۳ )
چکیده

زمینه و هدف: در دهه گذشته از خشونت در برابر زنان به عنوان یکی از جدی­ترین چالش‌های اجتماعی یاد شده است. پدیده دردناک خشونت علیه زنان در ابعاد مختلف آن سلامت جسم و روان زنان را به خطر می‌اندازد و حقوق انسانی آنان را مورد تجاوز قرار می‌دهد؛ لذا پژوهـش حاضـر بـا هـدف بررسی اثربخشـی طرح‌واره درمانی هیجانی بر خشم پنهان و ابراز وجود زنان قربانی خشونت خانگی انجام شد.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیــری بــا گــروه کنتــرل بــود. جامعــه آمــاری پژوهــش زنان قربانی خشونت خانگی مراجعه­کننـده بـه مراکز بهداشت شهرستان فلاورجان در تابستان ۱۴۰۲ بودنـد. تعـداد ۳۰ نفـر بـه روش نمونه‌گیری هدفمنـد انتخـاب و از طریـق گمـارش تصادفـی در گـروه آزمایـش و گـروه کنتـرل گمارده شدند (هـر گـروه ۱۵ نفـر). گروه آزمایـش طرح‌واره درمانی هیجانی را طی ۱۱ جلسه دریافت کردند. درحالیکه گـروه کنتـرل هیچ مداخله­ای دریافـت نکـرد. داده‌هـا بـا اسـتفاده از پرسشـنامه خشم ارتباطی پنهان (نلسون و کارول، ۲۰۰۶) و ابراز وجود (گمبریل و ریچی، ۱۹۷۰) جمــع­آوری و بــا اســتفاده از تحلیــل واریانــس با اندازه­گیری مکــرر در نرم افــزار SPSS نســخه ۲۳ تحلیــل شــدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد طرح‌واره درمانی هیجانی موجـب کاهش خشم پنهان و بهبود ابراز وجود در زنان قربانی خشونت خانگی گردیـد و اثـرات درمـان در مرحلـه پیگیـری نیـز باقـی مانـد (۰۱/۰>p).
نتیجه‌گیری: بنابر یافته‏‌های پژوهش حاضر می‌توان از طرح‌واره درمانی هیجانی جهـت بهبـود خشم پنهان و ابراز وجود زنان قربانی خشونت خانگی بهـره گرفـت.

صفحه ۱ از ۱