دوره 11؛ شماره 6 :1392:600-619

بررسی کارایی درمان‏ مبتنی بر پذیرش و تعهد و زوج درمانی رفتاری یکپارچه‌نگر بر نگرانی و سازگاری زناشویی ز‏ن‏های دارای آشفتگی زناشویی و اختلال اضطراب فراگیر

غلام رضا رجبي, مهدي ايماني, رضا خجسته مهر, منصور بيرامي, کيومرث بشليده

چکیده


چکیده:

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی کارایی درمان‏ مبتنی بر پذیرش و تعهد و زوج‌درمانی رفتاری یکپارچه‌نگر بر نگرانی و سازگاری زناشویی ز‏ن‏های دارای آشفتگی زناشویی و اختلال اضطراب فراگیر بود.

مواد و روش‌ها: بدین منظور شش نفر از زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير و همسرانشان که آشفتگی زناشویی داشتند، با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. در اين پژوهش از طرح تجربي تك موردي از نوع خط پايه چندگانه ناهم‏زمان استفاده شد. پروتکل درمانی زوج‌درمانی رفتاری یکپارچه‌نگر و رفتار‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در سه مرحله خط پایه، مداخله‌ی 16 جلسه‌ای و پی‌گیری 3 ماهه اجرا گردید و آزمودنی‌ها به پرسش‌نامه نگراني ايالت پنسيلوانيا (PSWQ یا Pennsylvania State Worry Questionnaire)، مقیاس سازگاری زوجی (DAS یا Dyadic Adjustment Scale) پاسخ دادند. داده‏ها به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI یا reliable change index) و فرمول درصد بهبودی تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتايج نشان داد كه هر دو درمان بر هدف‌هاي درمان تأثیر دارند. رفتار‌درمانی مبتنی بر پذیرش، نسبت به زوج‌درمانی رفتاری یکپارچه‌نگر، در متغیر نگرانی کارایی بیشتری داشت و در متغییر سازگاری زناشویی زوج‌درمانی رفتاری یکپارچه‌نگر کارایی بیشتری نسبت به رفتار‌درمانی مبتنی بر پذیرش نشان داد.

نتیجه‏گیری: تبیین یافته‏ها بر اساس مبانی نظری اثربخشی درمانی، حاکی از این بود که رفتار‌درمانی مبتنی بر پذیرش از نظر اندازه تغییر، کلیت ، ثبات بر زوج‌درمانی رفتاری یکپارچه‌نگر ارجحیت دارد، اما از نظر میزان پذیرش هر دو یکسان هستند.

كليد واژه‌ها : اختلال اضطراب فراگير؛ آشفتگی زناشویی؛ رفتار‌درمانی مبتنی بر پذیرش؛ زوج‌درمانی رفتاری یکپارچه نگر


تمام متن:

PDF


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.