زمینه و هدف : مشاهده خطا و تخلف در محیط کار و تصمیم‌گیری جهت افشا یا عدم افشای خطا و تخلف، استرس‌زا است و این استرس می‌تواند پیامدهای جسمی و عاطفی را به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیامدهای جسمی و عاطفی افشاگری تخلف سازمانی در پرستاران بیمارستان‌های دولتی و خصوصی شهر اصفهان در سال 1389 انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی بود و در آن 245 نفر از پرستاران بیمارستان‌های خصوصی و دولتی شهر اصفهان به صورت خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند و با استفاده از چک‌لیست افشاگری و همچنین، دو چک‌لیست پیامدهای جسمی و عاطفی افشاگری McDonald و Ahern مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: 62 درصد از پرستاران، افشاگر و 38 درصد غیر افشاگر بودند. در زمینه پیامدهای جسمی، پرستاران افشاگر از مشکلات بالاتری رنج می‌بردند و فقط مشکلات گوارشی در پرستاران غیر افشاگر بیشتر بود. در زمینه پیامدهای عاطفی، احساس ترس و خشم در پرستاران افشاگر و احساسات مرتبط با بی‌ارزشی و احساس گناه در پرستاران غیر افشاگر بیشتر بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، افراد افشاگر به طور کلی از مشکلات جسمی و عاطفی بیشتری رنج می‌برند، اما افراد غیر افشاگر نیز مشکلات خاصی (گوارشی و احساس بی‌ارزشی و گناه) دارند که بیانگر لزوم توجه بیشتر به این گروه می‌باشد.

واژه‌های کلیدی: تخلف، افشاگری، پرستار، پیامدهای جسمی، پیامدهای عاطفی

متن کامل [PDF 907 kb]   (1682 دریافت)