زمینه و هدف : از آن جا که نارسایی‌های عاطفی در بروز نشانه‌های آسیب شناسی روانی در اختلالات خلقی، از اهمیت خاصی برخوردارند، این پژوهش به منظور تعیین نقش ویژگی‌های شخصیتی ناگویی خلقی در پیش بینی نشانه‌های آسیب شناسی روانی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی طراحی شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی (مقطعی) بر روی نمونه‌ای به تعداد 323 بیمار با اختلال افسردگی اساسی 32 تا 45 ساله (225 زن و 98 مرد) با میانگین سن 3 ± 38 که به روش نمونه‌گیری در دسترس از میان مراجعین به درمانگاه‌های روان پزشکی استان اردبیل انتخاب شده بودند انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل مقیاس ناگویی خلقی تورنتو و فهرست تجدید نظر شده نشانه‌های روانی بود. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که فقط اولین جنبه ناگویی خلقی (دشواری در شناسایی احساسات) تمامی نشانه‌های آسیب شناسی روانی را در بیماران با افسردگی اساسی به طور معنی‌داری پیش بینی می‌کند (001/0 = P). به نظر می‌رسد نقش جنبه‌های دیگر ناگویی خلقی در پیش بینی نشانه‌های‌ آسیب شناختی روانی ناچیز باشد. نتیجه‌گیری: به طور کلی، بسیاری از نشانه‌های آسیب شناسی روانی در اختلال افسردگی اساسی با دشواری در شناسایی هیجانات مرتبط است. واژه‌های کلیدی: ناگویی خلقی، دشواری در شناسایی احساسات، آسیب شناسی روانی، افسردگی اساسی، اضطراب، افسردگی 

متن کامل [PDF 172 kb]   (1103 دریافت)