دوره 21، شماره 1 - ( 2-1402 )
جلد 21 شماره 1 صفحات 175-165 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
2- استادیارگروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. ،nosrati.psk@gmail.com
2- استادیارگروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. ،
چکیده: (2715 مشاهده)
زمینه و هدف: دوران کودکی از مهمترین مراحل زندگی است، در این دوره زندگی ممکن است انواع آزار و اذیت جنسی برای کودکان به وجود آید. این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش تربیتجنسی در کودکان آزاردیده جنسی و کودکان عادی انجام شد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کودکان ۷ تا ۱۲ سال جنوب غرب شهر تهران در سال ۱۴۰۰ بودند. نمونه آماری این پژوهش، متشکل از ۱۵ کودک آزاردیده جنسی و ۱۵ کودک عادی در منطقه ۱۹ و ۱۶ تهران بودند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه انزواطلبی راسل، پپلا و کورتونا (۱۹۷۸)، پرسشنامه سازگاری فردی اجتماعی کالیفرنیا کلارک و دیگران (۱۹۵۳) و پرسشنامه مهارتهایاجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) بود که بر روی هر دو گروه کودکان اجرا شد. در نهایت دادهها به روشهای تحلیل کواریانس با کمک نرمافزار SPSSV۲۲ تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که آموزش تربیتجنسی بر افزایش سازگاری و مهارتهایاجتماعی در سطح اطمینان ۹۹ درصد ( ۰۱/۰P< ) و کاهش انزواطلبی در سطح اطمینان ۹۵ درصد ( ۰۵/۰P< ) کودکان آزاردیده جنسی در مقایسه با کودکان عادی مؤثرتر است.
نتیجهگیری: یافتههای پژوهش بیانگر این است که آموزش تربیت جنسی میتواند باعث کاهش مشکلات رفتاری کودکان شده و سازگاری و مهارتهای اجتماعی آنان را ارتقا دهد و بنابراین، آموزش تربیتجنسی به کودکان آزاردیده بایستی در اولویت قرار گیرد.
تازههای تحقیق
کبری نصرتی: Google Scholar, Pubmed
مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کودکان ۷ تا ۱۲ سال جنوب غرب شهر تهران در سال ۱۴۰۰ بودند. نمونه آماری این پژوهش، متشکل از ۱۵ کودک آزاردیده جنسی و ۱۵ کودک عادی در منطقه ۱۹ و ۱۶ تهران بودند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه انزواطلبی راسل، پپلا و کورتونا (۱۹۷۸)، پرسشنامه سازگاری فردی اجتماعی کالیفرنیا کلارک و دیگران (۱۹۵۳) و پرسشنامه مهارتهایاجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) بود که بر روی هر دو گروه کودکان اجرا شد. در نهایت دادهها به روشهای تحلیل کواریانس با کمک نرمافزار SPSSV۲۲ تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که آموزش تربیتجنسی بر افزایش سازگاری و مهارتهایاجتماعی در سطح اطمینان ۹۹ درصد ( ۰۱/۰P< ) و کاهش انزواطلبی در سطح اطمینان ۹۵ درصد ( ۰۵/۰P< ) کودکان آزاردیده جنسی در مقایسه با کودکان عادی مؤثرتر است.
نتیجهگیری: یافتههای پژوهش بیانگر این است که آموزش تربیت جنسی میتواند باعث کاهش مشکلات رفتاری کودکان شده و سازگاری و مهارتهای اجتماعی آنان را ارتقا دهد و بنابراین، آموزش تربیتجنسی به کودکان آزاردیده بایستی در اولویت قرار گیرد.
تازههای تحقیق
کبری نصرتی: Google Scholar, Pubmed
واژههای کلیدی: آموزش تربیتجنسی، انزواطلبی، سازگاری، کودکان آزاردیده جنسی، کودکان عادی، مهارتاجتماعی.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |