Journal of Research in Behavioural Sciences

fa رابطه‌‌ی بین حمایت اجتماعی و ذهن آگاهی با رشد پس از آسیب در نوجوانان مبتلا به سرطان: با میانجی‌گری شفقت به خود Social Support and Mindfulness in Relation to Post-Traumatic Growth among Adolescents with Cancer: The Mediating Role of Self-Compassion تخصصي Special پژوهشي Research زمینه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان حمایت اجتماعی و ذهنآگاهی با رشد پس از آسیب با میانجیگری شفقت به خود در نوجوانان مبتلا به سرطان انجام گرفت. مواد و روشها: جامعهی این پژوهش شامل تمامی نوجوانان مبتلا به سرطان بستری در بیمارستانهای دولتی شهر تهران در سال 1403 بودند، که از میان آنها 141 بیمار، با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. شرکتکنندگان در این پژوهش به پرسشنامههای حمایت اجتماعی فیلیپس، ذهنآگاهی گرکو و بائر، رشد پس از آسیب تدسچی و کالهون و شفقت به خود ریس پاسخ دادند. دادههای این پژوهش، با استفاده از روش تحلیل مسیر و نرم افزارهای SPSS-24 و AMOS-24 تحلیل شدند. پس از تحلیل مسیر، مدل پیشنهادی مورد تأیید قرار گرفت. ضرایب مسیرهای مدل پیشنهادی نشان داد که مسیر مستقیم متغیر ذهنآگاهی، حمایت اجتماعی و شفقت به خود به متغیر رشد پس از آسیب معنیدار است. علاوه بر آن، مسیر مستقیم متغیر ذهنآگاهی و حمایت اجتماعی به شفقت به خود نیز معنادار بدست آمد. در مدل پژوهش حاضر، نتایج تحلیل مسیر با استفاده از روش بوت‌استرپ نشان داد که ذهن‌آگاهی با واسطه‌گری شفقت به خود، به‌طور غیرمستقیم موجب افزایش رشد پس از آسیب می‌شود؛ به‌عبارتی، ذهن‌آگاهی از طریق ارتقای شفقت به خود، نقش مؤثری در تسهیل فرایند رشد پس از تجربه آسیب ایفا می‌کند. همچنین، حمایت اجتماعی نیز از طریق تأثیرگذاری بر شفقت به خود، به‌طور غیرمستقیم با رشد پس از آسیب رابطه دارد؛ به‌گونه‌ای که دریافت حمایت اجتماعی می‌تواند با تقویت شفقت به خود، زمینه‌ساز رشد روان‌شناختی فرد پس از آسیب گردد. یافتهها: در نهایت نتایج این بررسی حاکی از آن است که نقش واسطهای شفقت به خود با رشد پس از آسیب در رابطهی میان حمایت اجتماعی و ذهنآگاهی معنادار است. نتیجه‌گیری: بنابر آنچه گفته شد میتوان نتیجه گرفت که تقویت حمایت اجتماعی و آموزش ذهنآگاهی و شفقت به خود میتواند نقش موثری در رشد پس از آسیب نوجوانان مبتلا به سرطان داشته باشد. Aim and Background: This research was conducted with the aim of evaluating the relationship between social support and mindfulness with post-traumatic growth with the mediation of self-compassion in adolescents with cancer. Materials and Method: The population of this study consisted of all adolescents diagnosed with cancer who were hospitalized in public hospitals in Tehran in 2024. From this population, 141 patients were selected using a convenience sampling method. The participants completed the following instruments: the Phillips Social Support Questionnaire, the Greco and Baer Mindfulness Questionnaire, the Tedeschi and Calhoun Posttraumatic Growth Inventory, and the Neff Self-Compassion Scale. Data were analyzed using path analysis with SPSS-24 and AMOS-24 software. The proposed model was confirmed after conducting the path analysis. The path coefficients indicated that the direct effects of mindfulness, social support, and self-compassion on posttraumatic growth were statistically significant. In addition, the direct effects of mindfulness and social support on self-compassion were also significant. Furthermore, the results of the bootstrap analysis demonstrated that mindfulness indirectly enhanced posttraumatic growth through the mediating role of self-compassion. In other words, mindfulness facilitated the process of growth following trauma by fostering self-compassion. Similarly, social support was indirectly related to posttraumatic growth through its positive impact on self-compassion. Receiving social support, therefore, can strengthen self-compassion and provide the foundation for psychological growth after trauma. Findings: Finally, the results of this study indicate that the mediating role of self-compassion with post-traumatic growth in the relationship between social support and mindfulness is significant. Conclusion: Therefore, it can be concluded that strengthening social support and teaching mindfulness and self-compassion can have an effective role in the post-traumatic growth of adolescents with cancer. ذهن‌آگاهی, رشد پس از آسیب, شفقت به خود, حمایت اجتماعی mindfulness, post-traumatic growth, self-compassion, social support 757 767 http://rbs.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1419-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Ranjbar Barkadehi فاطمه رنجبر برکادهی fatemeh7ranjbarr@gmail.com 100319475328460014272 100319475328460014272 No M.A student of Clinical psychology, Faculty of Psychology, Kharazmi University, Tehran, Iran. کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Robabeh Noury Ghasemabadi ربابه نوری قاسم‌آبادی R.noury@khu.ac.ir 100319475328460014273 100319475328460014273 Yes Associate professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology, Kharazmi University, Tehran, Iran. دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.